Το Καπέσοβο τίμησε
τον Ελβετό Αρχιτέκτονα Μανουέλ Μπω Μποβί o οποίος το 1959 αποτύπωσε για
πρώτη φορά τον αρχιτεκτονικό πλούτο του χωριού
Το Καπέσοβο τίμησε το Σάββατο το πρωί έναν δικό του άνθρωπο τον Μανουέλ Μπω Μποβί
(Manuel Baud Bovy). Τίμησε τον άνθρωπο που πριν από μισό αιώνα, το
1959, στην ηλικία των 24 ετών ήρθε από την Ελβετία, ανέβηκε στα βουνά
της Ηπείρου και το Καπέσοβο και κατέγραψε με μοναδικό τρόπο την
αρχιτεκτονική του χωριού και του Ζαγορίου.Εκείνη η πρωτότυπη, μοναδική
εργασία εκδόθηκε φέτος στο λεύκωμα «Η Αρχιτεκτονική στο Ζαγόρι, Καπέσοβο
και άλλα γειτονικά χωριά» η οποία παρουσιάστηκε τον Ιούνιο στο
Πανεπιστήμιο, για να γίνει και η αφορμή για την εκδήλωση στο Καπέσοβο.Ο
Πολιτιστικός Σύλλογος Καπεσόβου κάλεσε τον Ελβετό Αρχιτέκτονα Manuel
Baud Bovy, να ανέβει για μία ακόμα φορά στο χωριό κι αυτός ανταποκρίθηκε
με χαρά, έχοντας συνδέσει ένα κομμάτι της ζωής του με το Ζαγόρι.
Παντρεμένος με Ελληνίδα, διαμένει το καλοκαίρι στο Πήλιο και το χειμώνα
στη Γενεύη και συνεχίζει να εργάζεται στην επιστήμη του τόσο σε θέματα
στην Ελλάδα όσο και σε όλο τον κόσμο με ιδιαίτερη θεματική την
τουριστική ανάπτυξη.
Οι οικισμοί
Η εκδήλωση έγινε στην Πασχάλειο Σχολή και ξεκίνησε με το καλοσώρισμα της Αθανασίας Βαζάκα, Πρόεδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου. Χαιρέτισαν την εκδήλωση ο Δήμαρχος Ζαγορίου Γαβριήλ Παπαναστασίου ο οποίος θα εισάγει στο Δημοτικό Συμβούλιο πρόταση ώστε να γίνει επίτιμος δημότης ο Μπω Μποβί, ο Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γεώργιος Καψάλης και ο Καθηγητής Φιλοσοφίας Παναγιώτης Νούτσος.Στο κυρίως μέρος της εκδήλωσης, την επιστημονική εισήγηση έκανε η Αρχιτέκτονας Ελένη Παγκρατίου, η οποία μίλησε πάνω στο θέμα «Η Ζαγορίσια αρχιτεκτονική ως πολιτιστικό αποτύπωμα».Η ίδια διαμόρφωσε όπως είπε, μία αντίληψη για την αρχιτεκτονική μέσα από τα γραπτά του Μπω Μποβί για τους οικισμούς του Ζαγορίου. «Διαβάζουμε τον άνθρωπο πίσω από την αρχιτεκτονική» σημείωσε και περιέγραψε τα βασικά σημεία που συνιστούν την αρχιτεκτονική του Ζαγορίου πάνω στην οποία έχει και η ίδια δουλέψει προσωπικά και τα οποία παραπέμπουν και στην κοινωνική οργάνωση του τρόπου ζωής των κατοίκων (με χαρακτηριστικό δείγμα τα δεκάδες αλώνια που λειτουργούσαν σε κάθε χωριό).Μιλώντας με παραδείγματα, ανάδειξε τα υλικά που χρησιμοποιούνται στα σπίτια και περιέγραψε τα χαρακτηριστικά δείγματα στην οργάνωση του οικισμού, μία οργάνωση που παραπέμπει σε «αστικό οικισμό» από το μέγεθος και τον πλούτο που συναντάς στα κτίρια.Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ξερολιθιά στον τρόπο δηλαδή να χτίζεις τα σπίτια, τους φράκτες ή τις αναβαθμίδες μόνο με πέτρα που παράγει ο τόπος, μία τεχνική που άφησε πίσω της δείγματα ως και 250 χρόνων που στέκονται ακόμα, αλλά διαμόρφωσε και την αισθητική των οικισμών, πλήρως ενταγμένων στο φυσικό περιβάλλον.Οφείλουμε να διατηρήσουμε την τέχνη της ξερολιθιάς, σημείωσε η κ. Παγκρατίου και υπέδειξε και το παράδειγμα των γεφυριών που χρησίμευαν ώστε να συνδέουν τα χωριά μεταξύ τους, αλλά σήμερα, μοιάζουν με αποκομμένα μνημεία. Η δημιουργία πεζοπορικών διαδρομών που θα τα ενώνουν θα τα αναδείξει εκ νέου έστω μέσω νέων χρήσεων όπως είναι ο τουρισμός.
Ο «Μανώλης»
Ο Θουκυδίδης Παπαγεωργίου, Φιλόλογος, και εκπρόσωπος της τοπικής κοινότητας μίλησε με θέμα «Ο Φιλέλληνας Manuel Baud Bovy», αλλά κυρίως μίλησε για τον δικό του «Μανώλη», τον «Μανώλη τον Ελβετό» όπως τον ονόμασαν οι κάτοικοι του χωριού που τον υποδέχτηκαν το 1959 και τον φιλοξένησαν στα σπίτια τους. Ο «Μανώλης» εντυπωσίασε τότε τον 9χρονο Θουκυδίδη απεικονίζοντας το χαγιάτι του πατρικού του σπιτιού, σε ένα σχέδιο που έδινε άλλες διαστάσεις στο χώρο και το χρόνο, ένα από τα πολλά αρχιτεκτονικά σχέδια που σήμερα αποτελούν και την ολοκληρωμένη εργασία που έγινε αρχείο και βιβλίο.Ο Μπω Μποβί «αποτύπωσε το χρόνο, μιας εποχής που ήταν στη χάση της, αλλά διατηρούσε ακόμα την αυθεντικότητά της», σημείωσε ο κ. Παπαγεωργίου. Θύμισε δε, ότι το Καπέσοβο του 1959 είχε μόλις δέκα χρόνια που είχε αφήσει πίσω του τον καταστροφικό Εμφύλιο με τους κατοίκους να σκορπίζονται μακριά από το χωριό- ευτυχώς η ναζιστική λαίλαπα δεν πρόλαβε να το κάψει στις 25 Μαρτίου 1944 όπως άλλα χωριά του Ζαγορίου στην Κατοχή.Πέρα όμως από την καταγραφή του χωριού και την ανάδειξη του αρχιτεκτονικού του πλούτου, ο Μπω Μποβί έβλεπε από τότε τη δυνατότητα τουριστικής ανάπτυξης και πρότεινε στο κείμενό του «Το μέλλον» που φιλοξενείται στο λεύκωμα, την ανάπτυξη ενός ξενώνα που θα φιλοξενεί τους ξένους περιηγητές που θα θέλουν να ανακαλύψουν τη μοναδική φυσική κληρονομιά της ορεινής Ηπείρου.Ο κ. Μποβί, συγκινημένος πήρε το λόγο, αλλά με χιούμορ, τόνισε ότι είχε αισθανθεί από το παρελθόν ότι είχε γίνει δημότης Καπεσόβου. Όταν πολύ αργότερα επισκέφτηκε ξανά το χωριό και ζήτησε το κλειδί της Πασχαλείου για να δείξει σε φίλους την Χάρτα του Ρήγα που φιλοξενείται στη συλλογή της σχολής, του είπαν οι χωριανοί «πάρε το κλειδί και άνοιξε μόνος σου». Αυτό το κλειδί ήταν η ένδειξη ότι είχε γίνει ένας Καπεσοβίτης.Ο κ. Μποβί, χάρισε στο σύλλογο το κόκκινο κουτί του, με το πρωτότυπο υλικό της έρευνάς του και την ψηφιοποιημένη εκδοχή του (φωτογραφίες, σχέδια κ.α). Όπως σημείωσε, το Καπέσοβο διατήρησε το πλεονέκτημα να μην περνάει ο ασφαλτοστρωμένος επαρχιακός δρόμος μέσα από το χωριό (περνάει πάνω από το χωριό προς το Τσεπέλοβο), οπότε διατήρησε και την παλιά δομή του και πρότεινε λύσεις για τη μετατροπή του Καπεσόβου σε ένα μουσείο της αρχιτεκτονικής του Ζαγορίου, όπως η αξιοποίηση υπαρχόντων κτιρίων και έκθεση παλιών στοιχείων από τη ζωή του χωριού.Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ένα παραδοσιακό γεύμα από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καπεσόβου, ο οποίος έδειξε για μία ακόμα φορά όχι μόνο πόσο φιλόξενος είναι, αλλά και πόσο ψηλά βάζει τον πήχη των εκδηλώσεών του, πάντα με αγάπη για τον τόπο και τους ανθρώπους του.
ΠΗΓΗ: ΠΡΩΙΝΑ ΝΕΑ
Οι οικισμοί
Η εκδήλωση έγινε στην Πασχάλειο Σχολή και ξεκίνησε με το καλοσώρισμα της Αθανασίας Βαζάκα, Πρόεδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου. Χαιρέτισαν την εκδήλωση ο Δήμαρχος Ζαγορίου Γαβριήλ Παπαναστασίου ο οποίος θα εισάγει στο Δημοτικό Συμβούλιο πρόταση ώστε να γίνει επίτιμος δημότης ο Μπω Μποβί, ο Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γεώργιος Καψάλης και ο Καθηγητής Φιλοσοφίας Παναγιώτης Νούτσος.Στο κυρίως μέρος της εκδήλωσης, την επιστημονική εισήγηση έκανε η Αρχιτέκτονας Ελένη Παγκρατίου, η οποία μίλησε πάνω στο θέμα «Η Ζαγορίσια αρχιτεκτονική ως πολιτιστικό αποτύπωμα».Η ίδια διαμόρφωσε όπως είπε, μία αντίληψη για την αρχιτεκτονική μέσα από τα γραπτά του Μπω Μποβί για τους οικισμούς του Ζαγορίου. «Διαβάζουμε τον άνθρωπο πίσω από την αρχιτεκτονική» σημείωσε και περιέγραψε τα βασικά σημεία που συνιστούν την αρχιτεκτονική του Ζαγορίου πάνω στην οποία έχει και η ίδια δουλέψει προσωπικά και τα οποία παραπέμπουν και στην κοινωνική οργάνωση του τρόπου ζωής των κατοίκων (με χαρακτηριστικό δείγμα τα δεκάδες αλώνια που λειτουργούσαν σε κάθε χωριό).Μιλώντας με παραδείγματα, ανάδειξε τα υλικά που χρησιμοποιούνται στα σπίτια και περιέγραψε τα χαρακτηριστικά δείγματα στην οργάνωση του οικισμού, μία οργάνωση που παραπέμπει σε «αστικό οικισμό» από το μέγεθος και τον πλούτο που συναντάς στα κτίρια.Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ξερολιθιά στον τρόπο δηλαδή να χτίζεις τα σπίτια, τους φράκτες ή τις αναβαθμίδες μόνο με πέτρα που παράγει ο τόπος, μία τεχνική που άφησε πίσω της δείγματα ως και 250 χρόνων που στέκονται ακόμα, αλλά διαμόρφωσε και την αισθητική των οικισμών, πλήρως ενταγμένων στο φυσικό περιβάλλον.Οφείλουμε να διατηρήσουμε την τέχνη της ξερολιθιάς, σημείωσε η κ. Παγκρατίου και υπέδειξε και το παράδειγμα των γεφυριών που χρησίμευαν ώστε να συνδέουν τα χωριά μεταξύ τους, αλλά σήμερα, μοιάζουν με αποκομμένα μνημεία. Η δημιουργία πεζοπορικών διαδρομών που θα τα ενώνουν θα τα αναδείξει εκ νέου έστω μέσω νέων χρήσεων όπως είναι ο τουρισμός.
Ο «Μανώλης»
Ο Θουκυδίδης Παπαγεωργίου, Φιλόλογος, και εκπρόσωπος της τοπικής κοινότητας μίλησε με θέμα «Ο Φιλέλληνας Manuel Baud Bovy», αλλά κυρίως μίλησε για τον δικό του «Μανώλη», τον «Μανώλη τον Ελβετό» όπως τον ονόμασαν οι κάτοικοι του χωριού που τον υποδέχτηκαν το 1959 και τον φιλοξένησαν στα σπίτια τους. Ο «Μανώλης» εντυπωσίασε τότε τον 9χρονο Θουκυδίδη απεικονίζοντας το χαγιάτι του πατρικού του σπιτιού, σε ένα σχέδιο που έδινε άλλες διαστάσεις στο χώρο και το χρόνο, ένα από τα πολλά αρχιτεκτονικά σχέδια που σήμερα αποτελούν και την ολοκληρωμένη εργασία που έγινε αρχείο και βιβλίο.Ο Μπω Μποβί «αποτύπωσε το χρόνο, μιας εποχής που ήταν στη χάση της, αλλά διατηρούσε ακόμα την αυθεντικότητά της», σημείωσε ο κ. Παπαγεωργίου. Θύμισε δε, ότι το Καπέσοβο του 1959 είχε μόλις δέκα χρόνια που είχε αφήσει πίσω του τον καταστροφικό Εμφύλιο με τους κατοίκους να σκορπίζονται μακριά από το χωριό- ευτυχώς η ναζιστική λαίλαπα δεν πρόλαβε να το κάψει στις 25 Μαρτίου 1944 όπως άλλα χωριά του Ζαγορίου στην Κατοχή.Πέρα όμως από την καταγραφή του χωριού και την ανάδειξη του αρχιτεκτονικού του πλούτου, ο Μπω Μποβί έβλεπε από τότε τη δυνατότητα τουριστικής ανάπτυξης και πρότεινε στο κείμενό του «Το μέλλον» που φιλοξενείται στο λεύκωμα, την ανάπτυξη ενός ξενώνα που θα φιλοξενεί τους ξένους περιηγητές που θα θέλουν να ανακαλύψουν τη μοναδική φυσική κληρονομιά της ορεινής Ηπείρου.Ο κ. Μποβί, συγκινημένος πήρε το λόγο, αλλά με χιούμορ, τόνισε ότι είχε αισθανθεί από το παρελθόν ότι είχε γίνει δημότης Καπεσόβου. Όταν πολύ αργότερα επισκέφτηκε ξανά το χωριό και ζήτησε το κλειδί της Πασχαλείου για να δείξει σε φίλους την Χάρτα του Ρήγα που φιλοξενείται στη συλλογή της σχολής, του είπαν οι χωριανοί «πάρε το κλειδί και άνοιξε μόνος σου». Αυτό το κλειδί ήταν η ένδειξη ότι είχε γίνει ένας Καπεσοβίτης.Ο κ. Μποβί, χάρισε στο σύλλογο το κόκκινο κουτί του, με το πρωτότυπο υλικό της έρευνάς του και την ψηφιοποιημένη εκδοχή του (φωτογραφίες, σχέδια κ.α). Όπως σημείωσε, το Καπέσοβο διατήρησε το πλεονέκτημα να μην περνάει ο ασφαλτοστρωμένος επαρχιακός δρόμος μέσα από το χωριό (περνάει πάνω από το χωριό προς το Τσεπέλοβο), οπότε διατήρησε και την παλιά δομή του και πρότεινε λύσεις για τη μετατροπή του Καπεσόβου σε ένα μουσείο της αρχιτεκτονικής του Ζαγορίου, όπως η αξιοποίηση υπαρχόντων κτιρίων και έκθεση παλιών στοιχείων από τη ζωή του χωριού.Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ένα παραδοσιακό γεύμα από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καπεσόβου, ο οποίος έδειξε για μία ακόμα φορά όχι μόνο πόσο φιλόξενος είναι, αλλά και πόσο ψηλά βάζει τον πήχη των εκδηλώσεών του, πάντα με αγάπη για τον τόπο και τους ανθρώπους του.
ΠΗΓΗ: ΠΡΩΙΝΑ ΝΕΑ
ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://epirusgate.blogspot.gr/
