ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΑ ΚΥΜΑΤΙΣΤΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΚΗΠΩΝ ΖΑΓΟΡΙΟΥ

Καλογερικό

Ειδικό αφιέρωμα στα κυματιστά γεφύρια των Κήπων στο Ζαγόρι, που αποτελούν εντυπωσιακά έργα τέχνης, δημοσιεύει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

  Το αναδημοσιεύουμε εμπλουτισμένο με αρκετές πρόσθετες πληροφορίες διότι έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και αναδεικνύει τις μοναδικές ομορφιές της Ηπείρου.

Πρόκειται για γεφύρια που αποτελούν μοναδικά δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής και κατασκευαστικής δεινότητας. Η Ήπειρος και ειδικότερα το Ζαγόρι, λόγω της μορφολογίας του, αποτέλεσε τη βασική περιοχή κατασκευής των γεφυριών, που βοήθησαν καταλυτικά στις συγκοινωνίες και στις μεταφορές κατά τους περασμένους αιώνες.
Το πιο πρόσφορα μέρος για την κατασκευή ενός γεφυριού ήταν κάποιο στένωμα του ποταμού και μάλιστα με αρκετά βράχια. Εκεί μπορούσαν, ακόμα και με ένα μονό τόξο να ζεύξουν στέρεα το ποτάμι. Σε κάποιες περιπτώσεις η θέση του γεφυριού επιβαλλόταν, από ευρύτερες διοικητικές ή στρατιωτικές ανάγκες, να μη βρίσκεται σε στενέματα βουνών, αλλά σε πεδινές εκτάσεις. Τότε, το μεγάλο άνοιγμα καλύπτονταν με συνδυασμό πολλών τόξων.

Βασική πρώτη ύλη ήταν ο σχιστόλιθος που αφθονεί στην περιοχή , ενώ τη συνδετική ύλη αποτελούσε μίγμα τριμμένου κεραμιδιού, σβησμένου ασβέστη, ελαφρόπετρας, χώματος, νερού και ξερών χορταριών (κουρασάνι). Σε αρκετές περιπτώσεις για να αυξήσουν την αποτελεσματικότητά του έριχναν μαλλιά ζώων και ασπράδια αυγών.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΑ ΚΥΜΑΤΙΣΤΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΤΩΝ ΚΗΠΩΝ ΖΑΓΟΡΙΟΥ
Στη καρδιά του κεντρικού Ζαγοριού, το χωριό Κήποι υπήρξε ένα από τα σπουδαιότερα της περιοχής. Σήμερα, το Ζαγόρι, ο «τόπος πίσω από τα βουνά», όπως σημαίνει το όνομά του στα βλάχικα, είναι από τις πιο γραφικές και παραδοσιακές τοποθεσίες της Ελλάδας.Μέσα στις φουντωτές οξυές που απλώνονται στους μαλακούς λόφους μέχρι το βάθος του ορίζοντα, τα χωριά του Ζαγοριού Κήποι, Κουκούλι, Καπέσοβο και Βραδέτο, πετρόχτιστα και πανέμορφα, διακρίνονται στεφανωμένα από τα νερά που κελαρύζουν παντού.

Οι εποχές ντύνουν το τοπίο με εκπληκτικά χρώματα, θερμά κόκκινα και λαμπερά κίτρινα το φθινόπωρο, εκθαμβωτικά λευκά το χειμώνα και όλες οι αποχρώσεις του πράσινου την άνοιξη και το καλοκαίρι, καθώς τα πυκνά δάση του Ζαγοριού αλλάζουν μέρα με τη μέρα.Κάθε εποχή είναι υπέροχη για να επισκεφθούμε την περιοχή, να περπατήσουμε στην κοίτη του ποταμού Βοϊδομάτη που σχηματίζει το Βίκο, το τρομερό φαράγγι της Ηπείρου, να εξερευνήσουμε τα παλιά μονοπάτια γύρω από τα χωριά και να θαυμάσουμε τα μοναδικά και τοξωτά πέτρινα γεφύρια τους.

Το χωριό Κήποι χτισμένο σε υψόμετρο 800μ, ήταν στα νεώτερα χρόνια η πρωτεύουσα και το επίκεντρο του Ζαγοριού.Σημείο συνάντησης των απολήξεων των δύο βουνών, Μιτσικελιού και Γκαμήλας, βρίσκεται στο κέντρο ενός έντονου ανάγλυφου που σχηματίζει μια λεκάνη απορροής πολλών ρεμάτων. Τα ποτάμια αυτά, που ενώνονται βορειότερα στον ποταμό Βοϊδομάτη, σχηματίζουν ένα δαίδαλο από μικρά και μεγάλα φαράγγια, όλα μαγευτικής ομορφιάς αλλά και αγριάδας.

Τα έξι εκπληκτικά γεφύρια που ενώνουν τα μονοπάτια κοντά στο χωριό εξυπηρετούσαν την επικοινωνία του χωριού με τις γύρω περιοχές για πάρα πολλά χρόνια, μια και το οδικό δίκτυο της περιοχής είναι σχετικά πρόσφατο.Όπως είναι σκορπισμένα γύρω από το χωριό σε σχετικά κοντινές αποστάσεις, αρκεί μια απλή πεζοπορία 2-3 ωρών για να τα επισκεφθεί κανείς όλα.

Τα γεφύρια αυτά, χτισμένα λίγους αιώνες πριν, διατηρούνται σε εξαιρετική κατάσταση. Είναι τοποθετημένα σε νευραλγικά σημεία μεταξύ των περιοχών, καθώς τα ποτάμια του Ζαγοριού, ορμητικά και φουσκωμένα τις περισσότερες εποχές του χρόνου, είναι συχνά αδιάβατα το χειμώνα.Τα φημισμένα γεφύρια του Ζαγοριού, φτιαγμένα από τους ειδικούς τεχνίτες τους, είναι μνημεία της αξιοσύνης και της φαντασίας των ανθρώπων αυτών.

Δύσκολα στην εκτέλεσή τους, προβληματικά στο κτίσιμο τους, είναι μοναδικά και διαφορετικά μεταξύ τους.Ο αριθμός των τόξων τους, το σχήμα τους και η ανάπτυξή τους στο χώρο καθορίζουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα κάθε γεφυριού.Η τοποθεσία στην οποία θα κτιζόταν ένα γεφύρι ήταν πάντα διαλεγμένη με πολλή προσοχή και όσο το δυνατόν μακριά από σημεία με πολλή άμμο που έκανε τη στήριξη επισφαλή.

Τα στενά, βραχώδη σημεία των ποταμών ήταν πρώτα σε προτίμηση αλλά σίγουρα ιδιαίτερα επικίνδυνα στο κτίσιμό τους.Το υλικό της δομής ήταν σχιστόλιθος και η συνδετική ύλη μίγμα από ασβέστη, κεραμίδι και άλλα υλικά. Η σφικτή τοποθέτηση των λίθων του τόξου και της κεντρικής «κλείδας», της πέτρας στο ψηλότερο σημείο, απαιτούσε ιδιαίτερη επιδεξιότητα και γνώση του υλικού, μια και όλη η κατασκευή στηριζόταν στην ασφαλή μεταβίβαση του βάρους δια μέσω των ωθήσεων στις πλευρικές βάσεις των τόξων.

Το όνομα κάθε γεφυριού ήταν το όνομα του χρηματοδότη της κατασκευής του ή του επισκευαστή του, ή και των δύο. Αν το γεφύρι είχε κατασκευαστεί με εισφορές των κατοίκων μιας περιοχής έπαιρνε το όνομά της.

ΓΕΦΥΡΙ ΚΟΝΤΟΔΗΜΟΥ Ή ΛΑΖΑΡΙΔΗ
Σε μικρή απόσταση από την έξοδο του χωριού των Κήπων προς το δρόμο για το Κουκούλι, συναντάμε το γεφύρι του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη.Γεφυρώνει το ρέμα που ονομάζεται Βικάκι, συνέχεια του Βίκου, σε ένα σημείο που οι πλευρές του φαραγγιού είναι απότομες και κοντινές. Μονότοξο, χτίστηκε το 1753 και είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό μέσα στο δασωμένο τοπίο που το περιβάλλει. Το γεφύρι αυτό ένωνε τα χωριά Κήποι και Κουκούλι με το μονοπάτι που συνεχίζει μετά το ποτάμι μέσα στο δάσος.

ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΠΛΑΚΙΔΑ Η ΚΑΛΟΓΕΡΙΚΟ
Από την αντίθετη πλευρά της εισόδου στο Βικάκι, μέσα στην κυρίως κοίτη του Βίκου, συναντάμε αμέσως το τρίτοξο γεφύρι του Πλακίδα ή Καλογερικό, ίσως το πιο πολυφωτογραφημένο του Ζαγοριού.Απλώνεται σε ένα σχετικά ευρύχωρο μέρος του ποταμού, από την μια όχθη ως την άλλη, σαν ένα κύμα που κυλάει απαλά .Κτισμένο το 1814, αποτελεί ένα εξαιρετικό μνημείο της τέχνης των γεφυριών με τις άψογα διατηρημένες καμπύλες γραμμές του που αναπτύσσονται ελεύθερα στο τοπίο.

Η επιφάνεια διάβασης του με τη ρυθμική της κίνηση, καθώς ακολουθεί τα τρία τόξα, δίνει μια ανάλαφρη κομψότητα στην ογκώδη κατασκευή του. Σε αυτό συμβάλλουν και τα οδοντωτά περβάζια. Παραστατικός ο χαρακτηρισμός “κάμπια εν κινήσει” που του έχει δοθεί. Το γεφύρι ανήκε στο Κουκούλι, με το οποίο επικοινωνούσε με πέτρινη “σκάλα”.

 Αρχικά ήταν ξύλινο, έχοντας ως χορηγό το Ζώτο Ρούσση, ο οποίος ξόδεψε 8.000 γρόσια για την κατασκευή του. Η μετατροπή του σε πέτρινο οφείλεται στη χορηγία 20.000 γροσίων από τον ηγούμενο του μοναστηριού των Κήπων ( του Προφήτη Ηλία), τον Σεραφείμ. Γι αυτό το λόγο πήρε το όνομα “Καλογερικό”. Το άλλο του όνομα, δηλαδή του Πλακίδα, άρχισε να χρησιμοποιείται μετά το 1865, όταν επισκευάσθηκε από τον Κουκουλιώτη Αλέξη Πλακίδα και τον αδερφό του Ανδρέα. Υπάρχει μάλιστα και σχετική επιγραφή για την επισκευή του.

Το γεφύρι εξυπηρέτησε κυρίως τους Κουκουλιώτες, για να πηγαίνουν τα γίδια στα “κεφάλια της Μπίκαινας” και να φέρνουν ξύλα από την “πετούρνα”. Επίσης τους κατοίκους από τα απέναντι χωριά, για να έρχονται να αλέθουν στον μύλο.


ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΚΟΚΚΟΡΟΥ Η ΝΟΥTΣΙΟΥ (ΝΟΥΤΣΟΥ)

Γεφύρι του Νούτσου ή Κόκκορου

Μετά απο 1.30 ώρα πεζοπορία από το Καλογερικό γεφύρι στην κοίτη του Βίκου, συναντάμε το γεφύρι του Κόκκορου ή Nούτσιου, ορατό και από την άσφαλτο που ακολουθεί τους μαιάνδρους του ποταμού ως ένα σημείο.Μονότοξο και απλωμένο με δύο υπέροχες αντηρίδες πλευρικά, είναι και αυτό ένα πανέμορφο έργο της εποχής, καλά διατηρημένο και ενσωματωμένο με το τοπίο που το περιβάλλει.Οι πλευρές του φαραγγιού του Βίκου, που στο σημείο αυτό έχουν αρχίσει να παίρνουν ύψος, του δίνουν μια διάσταση θρύλου και παραμυθιού.

Παρατηρείται ένας έξυπνος ελιγμός του μάστορα, προκειμένου να σιγουρέψει το έργο του. Για να εκμεταλλευτεί το στένεμα του ποταμού παρακάμπτει λίγο την ευθεία του δρόμου, χτίζοντας τα καλντερίμια που οδηγούν στην κορυφή του, παράλληλα προς την κοίτη.

Πρωτοκατασκευάστηκε το 1750 με έξοδα του Νούτσου Κοντοδήμου από το Βραδέτο για να ανακατασκευαστεί το 1768 από τον Καπεσοβίτη Νούτσο Καραμεσίνη. Παλιότερα λεγόταν και “γιοφύρι του κυρ-Αλέξη”, επειδή αργότερα ξαναεπισκευάσθηκε από τον γιο του τελευταίου Αλέξη Νούτσο. Το 1910 έπαθε σοβαρές ζημιές και τα γύρω χωριά μαζί με το τουρκικό δημόσιο ανέλαβαν την επισκευή του. Μικρό ποσό διέθεσε τότε και ο μυλωνάς Γρηγόρης Κόκκορος, από τον οποίο προέρχεται η δεύτερη ονομασία του (“του Κοκκόρου”), πιθανότατα επειδή ήταν ιδιοκτήτης του γειτονικού μύλου και κατά καιρούς έκανε μικροδιορθώσεις στο γεφύρι.
Το γεφύρι είναι σε καλή κατάσταση (έχει επισκευαστεί στις μέρες μας) και βρίσκεται πάνω στον κεντρικό δρόμο για το Ζαγόρι.
Το μονοπάτι από το γεφύρι αυτό συνεχίζει μέσα στο φαράγγι προς το βορρά και τις πηγές του ποταμού Βοϊδομάτη.Από την άλλη πλευρά του χωριού Κήποι, προς το χωριό Νεγάδες, το Μπαγιώτικο ρέμα συναντάει τον Βίκο κοντά στο γεφύρι του Πλακίδα.

ΓΕΦΥΡΑ ΜΥΛΟΥ
Σε περίπου 10 λεπτά από το χωριό υπάρχει ο παλιός μύλος του χωριού που έδωσε το όνομά του στο γεφύρι του 1748.Αποτελείται από δύο μεγάλες καμάρες και μια ψευτοκαμάρα. Βρίσκεται νοτιοανατολικά από το χωριό Κήποι (Μπάγια), στο Μπαγιώτικο και περίπου 1 χιλιόμετρο πριν συναντήσει τον Βίκο. Η ονομασία του οφείλεται στον εκκλησιαστικό μύλο που υπάρχει δίπλα. Διευκόλυνε τους κατοίκους των Κήπων, που πήγαιναν να αλέσουν ή να καλλιεργήσουν τους ποτιστικούς κήπου, καθώς και εκείνους που πήγαιναν τα παλιότερα χρόνια στα Γιάννενα από το δρόμο της Γκασούρας) “έκοβαν δρόμο”.

Γεφύρι δεμένο με τη φύση και την παράδοση (τα Θεοφάνεια ο παπάς από την κορυφή του ρίχνει το σταυρό στα νερά, σε χαρακτηριστική οβίρα). Το γεφύρι έχει ήρεμη όψη, όπως και η γύρω περιοχή. Ανάμεσα στα δύο τόξα υπάρχει εντοιχισμένη μαύρη πέτρα με μια επιγραφή γραμμένη “βουστροφηδόν” (σύμφωνα με την κίνηση των βοδιών όταν οργώνουν).

ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΠΕΤΣΩΝΗ/ΠΙΤΣΩΝΗ Η ΠΕΤΣΙΩΝΗ
Από το σημείο αυτό έχουμε πανέμορφη θέα στο χωριό όπως είναι αμφιθεατρικά κτισμένο στη φουντωμένη πλαγιά. Ένα δεύτερο γεφύρι είναι κοντά, αυτό του Πιτσώνη, χτισμένο το 1850. Μονότοξο και αυτό, είναι χωμένο μέσα στο πράσινο και δύσκολα ορατό από τον αυτοκινητόδρομο που κατευθύνεται προς Νεγάδες.

ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΜΥΡΙΣΗ
Αρκετά πιο βαθιά μέσα σε ένα παρακλάδι του Μπαγιώτικου ρέματος, το μονότοξο γεφύρι του Μυρίση, ενώνει δύο ομαλές δασωμένες πλευρές του ανοικτού εκείνου σημείου του ποταμού. Γι' αυτό το γεφύρι έχουμε ελάχιστες ιστορικές πληροφορίες. Περπατώντας πάνω στα κυματιστά καλντερίμια που στεφανώνουν τα τόξα των γεφυριών, έχουμε την ξεχωριστή αίσθηση ότι βρισκόμαστε πάνω σε ένα σύγχρονο γλυπτικό έργο.

Τα μικρά λοφάκια που σχηματίζουν ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας σαν πετρωμένη θάλασσα παίρνουν στα μάτια μας μια παιχνιδιάρικη διάθεση, ενδεχομένως μακριά από τις προθέσεις των δημιουργών τους.

Η άσφαλτος αντικατέστησε τα καλντερίμια, τα γεφύρια σταμάτησαν να αποτελούν την μόνη δίοδο μεταξύ των οικισμών και αναχθήκανε σε αυτό που ήταν πάντα, πραγματικά έργα τέχνης.  

ΠΗΓΕΣ:
- Aθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
- Ιστοσελίδα 6ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων
- ΕΜΠ, Ανάπτυξη Συστήματος Γεωγραφικών Πληροφοριών για τα παραδοσιακά γεφύρια του Κεντρικού Ζαγορίου

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://www.tovoion.com/

«Έφυγε» ο Αγάπιος Τόλης ιδρυτής του ομώνυμου Μουσείου

Ο Αγάπιος Τόλης, ο γνωστός Ζαγορίσιος συλλέκτης, έφυγε για πάντα. Άφησε την τελευταία του πνοή το απόγευμα της Πρωτομαγιάς σε ιδιωτικό Νοσηλευτικό Ίδρυμα των Ιωαννίνων, όπου τις τελευταίες εβδομάδες νοσηλεύονταν.Άνθρωπος της Αυτοδιοίκησης ο εκλιπών. Διετέλεσε, επί πολλές δεκαετίες (!) Κοινοτάρχης των Κήπων –της γενέτειράς του– από τους πλέον επιτυχημένους της περιοχής Ζαγορίου.Ολόκληρη τη ζωή του την αφιέρωσε ο Αγάπιος Τόλης στη συλλογή λαογραφικών αντικειμένων. Όνειρο, μιας ζωής, η δημιουργία Λαογραφικού Μουσείου. Και το πραγματοποίησε – εν μέρει όμως – ο συλλέκτης.Κρίμα που ο Αγάπιος Τόλης δεν πρόφθασε να παραστεί – όπως διακαώς το επιθυμούσε – στα εγκαίνια των νέων κτιριακών εγκαταστάσεων που ανεγέρθηκαν στους Κήπους, προκειμένου να «στεγαστεί» η πλούσια και ιδιαίτερα σημαντική συλλογή του Λαογραφικού Μουσείου, που φέρει το όνομά του. Ανεκτίμητη και από τις καλύτερες της χώρας χαρακτηρίστηκε η συλλογή του από ειδικούς.Για το αξιόλογο έργο του ο Ζαγορίσιος συλλέκτης τιμήθηκε από την Πολιτεία και από άλλους φορείς.

Το τελευταίο αντίο
Χθες το μεσημέρι, συγγενείς, χωριανοί και πολλοί φίλοι του – και είχε πολλούς – από τα Ζαγοροχώρια, συνόδευσαν τον Αγάπιο Τόλη στην τελευταία του κατοικία, στους Κήπους, στο αγαπημένο του χωριό. Στη σορό του κατατέθηκαν πολλά στεφάνια και έγιναν δωρεές για κοινωνικούς σκοπούς.Επικήδειους λόγους εκφώνησαν οι Αλέκος Καχριμάνης, Περιφερειάρχης Ηπείρου, Γαβριήλ Παπαναστασίου, Δήμαρχος Ζαγορίου (είναι και οι δύο μέλη του προσωρινού Δ.Σ. του Ιδρύματος) Πολύβιος Καρράς, Πρόεδρος του Συνδέσμου Ζαγορισίων, Δημήτριος Δέρβας, Μελίνα Δέρβα και Μιχάλης Οικονομίδης.

ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://epirusgate.blogspot.com/ 

Κήποι: Ολάνθιστος κήπος στο Ζαγόρι

Στη μεγάλη αυλή, στο καφεζυθεστιατόριο του Μιχάλη, οι πρωινές κουβέντες έχουν αρχίσει και ο ελληνικός που ψήνει η κ. Αθηνά μοσχοβολάει. Ο πρόεδρος του χωριού, ο παππάς και δυο –τρεις κάτοικοι ακόμη μας υποδέχονται στην παρέα τους.  Στο χωριό των Κήπων, στο κέντρο του Ζαγορίου, τα δωμάτια φιλοξενίας φτάνουν σήμερα τα 90 και τα 2 εστιατόρια, ολοκληρώνουν τις τουριστικές υποδομές του χωριού. Πρόκειται για τον πιο γνωστό οικισμό στο Ζαγόρι από το 1431, καθώς υπήρξε η πρωτεύουσα του, αλλά και για τα μοναδικής αρχιτεκτονικής κτίρια του. Εξέχουσα θέση στη φήμη του χωριού έχουν προσθέσει τα μοναδικής ομορφιάς γεφύρια που βρίσκονται κατά μήκος του «Μπαγιώτικου» ποταμού που το διασχίζει. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το Μοναστήρι της Παναγίας, καθώς και το Λαογραφικό Μουσείο του Αγάπιου Τόλη – που διαθέτει περίπου 40.000 εκθέματα από τη ζωή στο Ζαγόρι – είναι αξιοθέατα που δεν πρέπει αν παραλείψετε να επισκεφθείτε. Από τους πρώτους που επέστρεψαν για να ζήσει στους Κήπους, ο Μιχάλης Βλάχος, ύστερα από κάποια χρόνια εργασίας στα ελληνικά νησιά επέστρεψε στην γενέτειρα του για να δώσει πνοή στο χωριό. Από τους πρώτους που πίστεψε στις τουριστικές δυνατότητες του χωριού, ξεκίνησε με το πρώτο εστιατόριο στους Κήπους, σε μια εποχή  - πριν 16 χρόνια - που η λέξη Ζαγόρι, ήταν άγνωστη στους περισσότερους μη Γιαννιώτες. «Θυμάμαι τις Απόκριες του 1997 που ήταν η πρώτη φορά που άνοιξε το εστιατόριο μου για το κοινό, και ήρθε τόσος πολύς κόσμος από όλα τα γύρω χωριά, από τα Ιωάννινα που πραγματικά έμεινα έκθαμβος και χάρηκα που όλοι αυτοί ήταν εδώ για το Μιχάλη», μας περιγράφει γεμάτος συγκίνηση. Μετά το εστιατόριο ήρθε ο ξενώνας «Μαχαλάς». «Βάλαμε τις σωστές βάσεις, κάναμε έργα υποδομής και πολύ μεγάλα, ο κόσμος το αναγνώρισε και σε συνδυασμό ότι οι Κήποι είναι στο κέντρο του Ζαγορίου προσφέρεται για πάρα πολλές δραστηριότητες», σημειώνει.

 Ο Ανδρέας Γκροϊδης δηλώνει απλά «Αγαπώ το χωριό, ήθελα να δημιουργήσω και γι’ αυτό ασχολήθηκα με τα κοινά. Μεγάλωσα εδώ, έχω ωραίες αναμνήσεις κι ήθελα αυτό το ζήσουν κι άλλοι». Εκτός από πρόεδρος, προσφάτως έγινε και ιδιοκτήτης ενός νέου ξενώνα με την επωνυμία «Αρχοντικό των Κήπων». «Ο ξενώνας ήταν παλιό αρχοντικό που εγκαταλείφθηκε το 1905. Οι επιλογές που είχα ήταν να πέσει, να το πουλήσω και να το φτιάξω. Αποφασίσαμε το τελευταίο κι έτσι δημιουργήθηκε ο ξενώνας», λέει χαμογελώντας. Ένας από τους μόνιμους κατοίκους του χωριού, ο Θανάσης Γκρουίδης επιμένει πως «Θα μπορούσαμε να ζούμε οπουδήποτε αλλού, αλλά η ζωή εδώ δεν ανταλλάσσεται». Μια ιδέα της οικογένειας του έγινε πραγματικότητα με την δημιουργία του ξενώνα «Αμανίτη», που διατηρεί με την αδερφή του Νατάσα. Ρώτησα αν ήταν δύσκολη απόφαση και η απάντηση ήρθε χωρίς καμία βιασύνη.. «Ζούσαμε και ζούμε εδώ, οπότε για εμάς ήταν φυσικό ακόλουθο. Μεγαλώνοντας εδώ, κοιτώντας στο παρελθόν έως σήμερα, νιώθω ότι χτίστηκε άλλο ένα χωριό. Είναι ωραία εδώ, έχουμε τις καλημέρες μας, τα γλέντια μας, τα τσιπουράκια μας, έχουμε και τα καβγαδάκια όπως σε κάθε κοινωνία, αλλά είμαστε ωραία. Είμαστε αυθεντικοί κι αυτό αρέσει στον κόσμο. Δεν προσποιούμαστε ότι είμαστε κάτι άλλο και άλλωστε οι επισκέπτες έρχονται και ζουν την καθημερινότητά μας. Αυτό τους αρέσει». Από τους πιο νέους στους Κήπους, ο Αλέξανδρος Καλαντζής, γέννημα θρέμμα Αθηναίος, ύστερα από πολλά χρόνια εργασίας στα Ιωάννινα και έχοντας περπατήσει όποια βουνοκορφή υπάρχει στην περιοχή ως δεινός ορειβάτης, έγινε ξενοδόχος ανοίγοντας τις πόρτες του νεότατου «Kipi Suites». «Με ενδιέφερε να αγοράσω ένα σπίτι εδώ γιατί λατρεύω αυτή τη φύση», δηλώνει και ο ενθουσιασμός του είναι ζωγραφισμένος στο πρόσωπό του, «Βρέθηκε τελικά και έτσι δημιουργήθηκε το ξενοδοχείο. Ήθελα να φτιάξω ένα ξενοδοχείο το οποίο να έχει όσα θα ήθελα εγώ να έχει ένα ξενοδοχείο. Να μπορείς να απολαύσεις όχι μόνο τη φύση αλλά και το χώρο που διαμένεις». Γοητευμένη από την φύση των Κήπων από την πρώτη στιγμή που αντίκρισε το χωριό, φτάνοντας εκεί ως νύφη καθώς από εκεί είναι η καταγωγή του συζύγου Γιώργου Παπαστεργίου, η Νινέτα Παπαστεργίου. «Πριν 24 χρόνια που ήρθα πρώτη φορά, σκέφτηκα πως μια μέρα θα κάνω κάτι εδώ. Συνέβαιναν πράγματα και καταστάσεις που συνέκλιναν στο να έρθουμε στους Κήπους», λέει χαμογελώντας περιγράφοντάς την ιστορία της δημιουργίας του εστιατορίου «Μαργαρίτες» και του ξενώνα «Κήποι Αγγέλων».  Η Μελίνα Δέρβα , ιδιοκτήτρια του ομώνυμου ξενώνα – από τους πιο νεαρούς σε ηλικία – μας υποδέχεται με τον γιό της να παίζει στην αυλή. «Όνειρο γονέων ο ξενώνας», μας λέει χαρακτηριστικά «και κάποια στιγμή έγινε. Πάντα υπήρχε μια σκέψη και έτσι περάσαμε στην πράξη. Ως περίεργο και ασυνήθιστο πήρε το όνομά μου».  

Για την ιστορία:
Κάντε μια βόλτα στα μοναδικής αρχιτεκτονικής γεφύρια των Κήπων.
Το τρίτοξο γεφύρι του Μύλου, το γεφύρι του Πιτσιώνη, που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του δρόμου, έξω από το χωριό. Το γεφύρι του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη που ένωνε τα χωριά Κήποι και Κουκούλι και φυσικά το περίφημο μονότοξο γεφύρι του Κόκκορου.

ΠΗΓΗ:  http://seasonsgreece.blogspot.com

Βικάκι, Ζαγοροχώρια

Ένα πολύ όμορφο φαράγγι που χρειάζεται μόνο πεζοπορία/κολύμπι μιας και δε σχηματίζει καταρράκτες είναι το "Βικάκι". Για τη διάσχιση του χρειάζονται 3:30 ώρες σε χαλαρούς ρυθμούς  (03/07/2011). Η αρχή της πεζοπορίας γίνεται λίγο πριν το Τσεπέλοβο για να καταλήξουμε στους Κήπους. Δεν έχει ορμητικά νερά, αλλά μάλλον θέλει στολή neoprene γιατί τα νερά του είναι αρκετά κρύα και έχει σημεία με κολύμπι. Βέβαια αυτό εξαρτάται και από την εποχή που επιλέγετε να το διασχίσετε.
Πάντως η ομορφιά κατά μήκος του φαραγγιού είναι μοναδική. Πλούσια-τροπική βλάστηση, ιδιαίτερα στενά σημεία, απότομες ορθοπλαγιές, αμέτρητες βραχοσκεπές, διάφοροι γεωλογικοί σχηματισμοί και πεντακάθαρα νερά. Αν βρεθήτε στην περιοχή τσεκάρετε το και δε θα βγείτε χαμένοι...

Γεφύρι που σηματοδοτεί την αρχή της πεζοπορίας

Ένα δεύτερο γεφύρι πριν το στενό σημείο

panoramic view of the narrow path

Τεράστειο κομμάτι βράχου που αποκολήθηκε και προσγειώθηκε στη μέση του φαραγγιού

Λίγο πριν τους Κήπους το φαράγγι ανοίγει και το νερό χάνεται

Τέλος διαδρομής.Δεξιά αναρριχητικό πεδίο ενώ στο βάθος διακρίνεται η γέφυρα των Κήπων

 ΠΗΓΗ:  http://canyoning-caving.blogspot.com

«Σκάλωσε» στο καταστατικό το Μουσείο Αγάπιου Τόλη

«Σκάλωσε» για ουσιαστικούς λόγους, στο Υπουργείο Οικονομικών η σύσταση του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Λαογραφικό Μουσείο Αγάπιου Τόλη» στους Κήπους Ζαγορίου.Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, η Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας και Εθνικών Κληροδοτημάτων, εκτιμά ότι το Άρθρο 3, υπ’ αριθ. 41698/16.5.2011 της Συμβολαιογραφικής Πράξης, του Συμβολαιογράφου Ιωαννίνων κ. Παύλου Κίτνη, που αφορά τη σύσταση του Ιδρύματος, δεν καλύπτει τις αναγκαίες και απαραίτητες προϋποθέσεις, που απαιτούν οι σχετικές διατάξεις της ισχύουσας Νομοθεσίας.Συγκεκριμένα, το επίμαχο άρθρο, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα εξής: «Περιουσία του ιδρύματος αποτελούν η κινητή περιουσία του ιδρυτού που βρίσκεται μέσα στο κτίριο το οποίο χρηματοδοτήθηκε από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και όποια άλλη κινητή περιουσία του ιδρυτού κριθεί από τον ίδιο ότι είναι απαραίτητο να εισφέρει, προκειμένου να εκπληρωθεί ο σκοπός του Ιδρύματος, δηλαδή η λειτουργία Λαογραφικού Μουσείου. Η εισφερόμενη περιουσία θα καταγραφεί από τους αρμόδιους Φορείς, με επιμέλεια του ιδρυτού και του Ιδρύματος, μετά τη σύσταση και δημοσίευση του παρόντος. Η πράξη της καταγραφής και τα συνοδευτικά της έγγραφα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του παρόντος καταστατικού...».
Τα εύλογα ερωτήματα του Υπουργείου Οικονομικών είναι:
• Ποια είναι ακριβώς η «προίκα» του Ιδρύματος;
• Ποια είναι, συγκεκριμένα, η κινητή περιουσία του Αγάπιου Τόλη που βρίσκεται μέσα στο κτίριο που χρηματοδοτήθηκε από την Τοπική Αυτοδιοίκηση; Τα αναγραφόμενα, εν προκειμένω, στη Συμβολαιογραφική Πράξη είναι αόριστα!
Σ’ αυτό το κτίριο, λένε παράγοντες του Δήμου Ζαγορίου, που γνωρίζουν «από πρώτο χέρι» το θέμα, «έχουν μεταφερθεί πρόσφατα εκθέματα ευτελούς αξίας! Με αυτά τα ...περιουσιακά στοιχεία – προσθέτουν – θα λειτουργήσει το Ίδρυμα; Τα εκθέματα, σημαντικής αξίας, βρίσκονται σε χώρους άλλων κτιρίων του Αγάπιου Τόλη...».
Έγκριτος Ζαγορίσιος Νομικός δήλωσε τα ακόλουθα:
«Ένα κοινωφελές Ίδρυμα πρέπει, σύμφωνα με το Νόμο, να έχει ιδιόκτητα περιουσιακά στοιχεία, ώστε να καλύπτει τις λειτουργικές του ανάγκες. Κάτι τέτοιο, δεν αναφέρεται, συγκεκριμένα, στο άρθρο 3 της Συμβολαιογραφικής Πράξης.
Ο ίδιος, ο ιδρυτής, δεν έχει, εκ των πραγμάτων, τη δυνατότητα να κρίνει «ποία άλλη κινητή περιουσία είναι απαραίτητη να εισφέρει, προκειμένου να εκπληρωθεί ο σκοπός του Ιδρύματος, δηλαδή η λειτουργία του Λαογραφικού Μουσείου». Άλλοι έχουν τη δυνατότητα και τη γνώση να αποφανθούν. Η Συμβολαιογραφική Πράξη είναι, κατά την άποψή μου, ελλειπής».

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, τι μέλλει γενέσθαι;Αξιωματούχοι του Δήμου Ζαγορίου και του Πολιτιστικού Συλλόγου Ζαγορίου λένε «Ανησυχούμε για την πορεία του θέματος, που απασχολεί τα μέγιστα τους κατοίκους της περιοχής μας. Το λόγο έχουν πλέον ο Περιφερειάρχης Ηπείρου κ. Αλ. Καχριμάνης και ο Δήμαρχος Ζαγορίου κ. Γαβριήλ Παπαναστασίου, που είναι και μέλη του υπό σύσταση Ιδρύματος. Οι ίδιοι (υπάρχουν νομικές υπηρεσίες;) έχουν εκ του Νόμου – και έναντι των Ζαγορίσιων – υποχρέωση να επιληφθούν άμεσα και να λάβουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα για τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος». Υπογραμμίζεται ότι οι αγρίως φορολογούμενοι πολίτες, κατέβαλαν συνολικά για το Λαογραφικό Μουσείο «Αγάπιος Τόλης» ένα εκατομμύριο περίπου ευρώ!
ΠΗΓΗ: ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://epirusgate.blogspot.com/

Το πέτρινο γεφύρι του Γερομνιού στους Κήπους

Οι Κήποι είναι ένα από τα χωριά του Ζαγορίου που στην περιοχή τους υπάρχουν αρκετά πέτρινα γεφύρια. Ένα από αυτά είναι και το γεφύρι που βρίσκεται στο «Λάκκο του Γερομνιού», λίγο μετά τους Κήπους προς την κατεύθυνση των Νεγάδων.

 Είναι ένα μονότοξο γεφύρι με μήκος 4 μ. και ύψος 2,30 μ. και ενώνει τις δύο όχθες του ρέματος του «Γερομνιού».  

Ονομάστηκε έτσι, επειδή σ’ αυτό το ρέμα πνίγηκε ένας κάτοικος των Κήπων, που είχε το παρωνύμιο «Γιρομνιός», επειδή είχε έρθει σώγαμπρος από το χωριό Γερομνήμη (Ιερομνήμη) Ιωαννίνων. Ο θάνατος αυτός έγινε και η αιτία να χτιστεί το γεφύρι. 

Το γεφύρι αυτό εξυπηρετούσε την πρόσβαση των κατοίκων στις αγροτικές περιοχές του χωριού. Στοιχεία για την χρονολογία κατασκευής του και τους χτίστες δεν υπάρχουν.

 Το γεφύρι σήμερα διατηρείται σε καλή κατάσταση και αποτελεί ένα από τα αξιοθέατα του χωριού.

Το πέτρινο γεφύρι του Πετσιώνη στους Κήπους Ζαγορίου.

Σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από τους Κήπους Ζαγορίου, στα δεξιά του δρόμου που οδηγεί προς τους Νεγάδες και λίγο χαμηλότερα από αυτόν, βρίσκεται ένα ακόμη από τα πολλά πέτρινα γεφύρια του Ζαγορίου. Είναι το πέτρινο γεφύρι του «Πετσιώνη». Πρόκειται για ένα μονότοξο γεφύρι, με μία δευτερεύουσα μικρή καμάρα, το οποίο χτίσθηκε το 1830 και γεφυρώνει το Μπαγιώτικο ρέμα.

Το συγκεκριμένο γεφύρι χτίσθηκε με χορηγία του Θεόδωρου Πετσιώνη από το Δίλοφο Ζαγορίου, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, κάποια φορά που επιχείρησε να περάσει το Μπαγιώτικο ρέμα παρασύρθηκε από τα νερά του και σώθηκε από θαύμα. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη σωτηρία του έχτισε στη συνέχεια το γεφύρι, το οποίο πήρε το όνομά του. Σήμερα, η περιοχή γύρω από το γεφύρι είναι κατάφυτη από πλατάνια και διάφορα άλλα φυτά, με αποτέλεσμα να μη μπορεί ο επισκέπτης να κατέβει εύκολα στη βάση του. Είναι εφικτή μόνο η διέλευση πάνω από το γεφύρι. 

Το κατάφυτο της περιοχής και τα μεγάλα δέντρα κρύβουν κυριολεκτικά  το γεφύρι και δεν είναι εύκολο να το δουν οι επισκέπτες της περιοχής, που κινούνται στον ασφαλτόδρομο προς Νεγάδες. Για να επισκεφθεί κάποιος το γεφύρι, θα πρέπει να γνωρίζει την ύπαρξή του ή να ρωτήσει γενικότερα για τα γεφύρια του χωριού, που είναι αρκετά και να του υποδείξουν το σημείο που βρίσκεται.

Δυστυχώς, οι φωτογραφίες που διαθέτουμε είναι μόνο από το κατάστρωμα του γεφυριού, γιατί, όπως προαναφέρουμε, είναι πολύ δύσκολο να κατεβείς στη βάση του και να το φωτογραφίσεις ολόκληρο.

Κήποι Ζαγορίου

Οι Κήποι, ένα πανέμορφο χωριό στην καρδιά του Ζαγορίου, βρίσκονται σε απόσταση 38 χιλιομέτρων από τα Ιωάννινα και είναι χτισμένοι πάνω σε ένα βραχώδη λόφο σε υψόμετρο 800 μέτρων. Είναι η πρωτεύουσα του Κεντρικού Ζαγορίου και ένα από τα πλέον παραδοσιακά χωριά της περιοχής. Οι Κήποι Ζαγορίου χτίστηκαν το 1431 και χαρακτηριστικό τους είναι οι εντυπωσιακοί κήποι, όπως μαρτυρά και το όνομά τους.
Ανάμεσα στους Κήπους κυλάει ένα ποτάμι στολισμένο με πέτρινα γεφύρια. Οι επισκέπτες των Κήπων, θα περπατήσουν στα λιθόστρωτα καλντερίμια, θα θαυμάσουν τα πέτρινα σπίτια, τις βρύσες με την άψογη αρχιτεκτονική, το ψηλό καμπαναριό με το ρολόι και την εκκλησία του Αγίου Νικολάου.

Στους Κήπους θα βρείτε επίσης τους ξακουστούς οντάδες, χώροι αποκλειστικά για άνδρες, με υπέροχα σκαλιστά ταβάνια και τοιχογραφίες. Ξεκινώντας από τους Κήπους, σε κοντινή απόσταση έχετε τη δυνατότητα να φωτογραφηθείτε στο πασίγνωστο γεφύρι του Κόκορη. Αμέσως μόλις το αντικρίσετε θα το αναγνωρίσετε, αφού εκεί έχουν γυριστεί πολλές διαφημίσεις και σκηνές από το σήριαλ «Άγγιγμα Ψυχής».


Πρόκειται αναμφίβολα για ένα χωριό, που θα σας ταξιδέψει σε άλλες εποχές.

Το μονότονο γκρίζο των σπιτιών «σπάει» το έντονο χρώμα στα βαμμένα παντζούρια. Ακολουθώντας τον κεντρικό δρόμο των Κήπων, θα δείτε να ξεπροβάλλουν μπροστά σας πολλά λιθόστρωτα δρομάκια, τα οποία ανηφορίζουν προς όλο το χωριό.

Οι Κήποι παλαιότερα ονομάζονταν Μπάγια, που σημαίνει «λουτρό», προφανώς εξαιτίας των ρεμάτων της γύρω περιοχής. Είναι χτισμένοι αμφιθεατρικά και από μακριά μπορεί κανείς με μία και μόνο ματιά, να δει ολόκληρο το χωριό.

Το γραφικό αυτό Ζαγοροχώρι διαθέτει ξενοδοχεία, ξενώνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια, παραδοσιακές ταβέρνες, καφετέριες και μπαρ, που προσφέρουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στον επισκέπτη. Τα ξενοδοχεία και οι ξενώνες είναι όλων των κατηγοριών και μπορούν να ανταποκριθούν σε όλες τις απαιτήσεις.

Μπροστά από το χωριό απλώνεται μία καταπράσινη κοιλάδα, που τη διασχίζουν δύο μικρά ποταμάκια, στις όχθες των οποίων συναντάμε περίτεχνα, τοξωτά, λίθινα γεφύρια. Η φύση, με την εναλλαγή των χρωμάτων γοητεύει κάθε επισκέπτη. Τα κίτρινα δέντρα το φθινόπωρο, τα λευκά βουνά το χειμώνα και η καταπράσινη φύση την άνοιξη, καθιστούν την περιοχή ιδανικό προορισμό για όλες τις εποχές του χρόνου.

Διαμονή:
Machalas Hotel - Κήποι Ζαγορίου - Τηλ. 26530 71630, 26530 71976 - Fax. 2653071200
website www.machalas.gr

Ο ΜΑΧΑΛΑΣ είναι ένα καινούργιο συγκρότημα χτισμένο με πέτρα και ξύλο σεβόμενο απόλυτα τη Zαγορίσια αρχιτεκτονική και παράδοση, μέσα σε κήπο 2 στρεμμάτων.

Αποτελείται από έντεκα ανεξάρτητα διαμερίσματα (οκτώ μονόχωρα των 40cm2 , δύο σουίτες των 40cm2 και μια δίχωρη των 60cm2 ), που μπορούν να φιλοξενήσουν έως και 4 άτομα.Η μονάδα με τον μεγάλο υπαίθριο χώρο διατίθεται για δεξιώσεις, γάμους κ.τ.λ., επίσης διαθέτει κεντρικό σαλόνι για ξεκούραση και ποτό. Διευκόλυνση σε άτομα με ειδικές ανάγκες. Λειτουργεί όλο το χρόνο.

Κάθε σπίτι έχει τον δικό του χαρακτήρα και διακόσμηση. Τα δωμάτια έχουν δική τους αυλή, τζάκι, κουζίνα, αυτόνομη θέρμανση, τηλεόραση, γραμμή ISDN και μερικά διαθέτουν υδρομασάζ και room service.

Αρχοντικό Κήπων Ζαγορίου - Ξενώνας - Κήποι Ζαγορίου - Τηλ. 26530 71030, 26510 24871
www.arxontikokipon.gr

Όλα τα δωμάτια του αρχοντικού έχουν διακοσμηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να δένουν αρμονικά με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του Ζαγορίου.
Κάθε δωμάτιο διαθέτει και το δικό του παραδοσιακό τζάκι με ζωγραφιές από τους ξακουστούς χιονιαδίτες ζωγράφους.
Τα δωμάτια διαθέτουν τηλεόραση, ψηφιακά κανάλια, κεντρική θέρμανση, τζάκι, μπάνια όμορφα διακοσμημένα με προσοχή στη λεπτομέρεια, στήλες υδρομασάζ και στεγνωτήρες μαλλιών.

Ξενώνας Ροδιά - Κήποι Ζαγορίου - Τηλ:26530 71609 - website:www.rodia.gr

Το άλλοτε καστρόσπιτο του 1830 στους Κήπους Ζαγορίου, έχει μετατραπεί σε ένα ζεστό και υψηλής αισθητικής ξενώνα, ιδανική επιλογή για ήρεμες και χαλαρές αποδράσεις. Η αίσθηση της διακριτικής πολυτέλειας «αγκαλιάζει» όλους τους χώρους του.

Φαγητό: Εστιατόριο Μαργαρίτες
Το εστιατόριο Μαργαρίτες, βρίσκεται πάνω στον κεντρικό δρόμο που διασχίζει τους Κήπους. Είναι ένα τριώροφο κτίριο που πρόεκυψε από την αναστήλωση διώροφου κτιρίου που στέγαζε το Δασονομείο και το συμβολαιογραφείο του Ζαγορίου. Το εστιατόριο λειτουργεί δυο περίπου χρόνια και οι γαστρονομικές του κριτικές είναι εξαιρετικές. Το περιοδικό Alpha Guide από το Αθηνόραμα το προτείνει με ειδικά σήματα στα καλύτερα της Ελλάδος.
http://www.margarites-kipoi.gr/

Πως θα πάτε: Για να φθάσετε στην περιοχή, ακολουθείτε τους κύριους εθνικούς οδικούς άξονες που οδηγούν στα Ιωάννινα και έπειτα κατευθύνεστε βόρεια της πόλης των Ιωαννίνων (μέσω της Ε.Ο. Ιωαννίνων - Κοζάνης). Στο 18ο χλμ στρίβετε δεξιά προς Ζαγόρι και ακολουθείτε τη σήμανση προς το χωριό Κήποι. Η διαδρομή είναι περίπου μισή ώρα από τα Ιωάννινα.

ΠΗΓΗ:  www.neo.gr

Eκπαιδευτική εκδρομή διοργανώνει ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου–Αώου και Πίνδου

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για το νερό, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 22 Μαρτίου, ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου–Αώου και Πίνδου, διοργανώνει εκπαιδευτική εκδρομή με θέμα «Ο δρόμος του νερού» στους Κήπους Ζαγορίου, την Τρίτη 22 Μαρτίου και ώρα 10:00 π.μ..Στην εκδρομή θα συμμετέχουν το Δημοτικό Σχολείο Καλπακίου και το Δημοτικό Σχολείο Μονοδενδρίου.Η εκδρομή θα περιλαμβάνει ενημέρωση για το Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου, ξενάγηση στο μονοπάτι που οδηγεί στο νερόμυλο των Κήπων, ξενάγηση στο γεφύρι του Μύλου και στο νερόμυλο και περιβαλλοντικά παιχνίδια δίπλα στο ποτάμι. 

ΠΗΓΗ:  http://epirusgate.blogspot.com/

Η πεζοπορική διαδρομή Σιουμάλα-Κήποι.

Το Ζαγόρι, όπως είναι γνωστό, είναι ένας από τους αγαπημένους προορισμούς   για τους λάτρεις της φύσης και της πεζοπορίας. Οι διαδρομές που μπορεί να ακολουθήσει ο κάθε πεζοπόρος είναι πάρα πολλές και η κάθε μία έχει τη δική της ομορφιά. Οπωσδήποτε θα έχετε διαβάσει σε διάφορες σελίδες για τις περισσότερο γνωστές διαδρομές. Την τελευταία φορά που πήγα στο Ζαγόρι, λίγο πριν φθάσω στο Καπέσοβο, είδα ότι στα δεξιά του δρόμου είχε τοποθετηθεί μία ενημερωτική πινακίδα. Σταμάτησα από περιέργεια να τη δω και τότε διαπίστωσα ότι με την πινακίδα αυτή, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καπεσόβου ενημερώνει τους περαστικούς για μία πεζοπορική διαδρομή  την οποία προσωπικά δεν γνώριζα. Πρόκειται για τη διαδρομή ΣΙΟΥΜΑΛΑ-ΚΗΠΟΙ. 

Σύμφωνα με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καπεσόβου, η διαδρομή αυτή χαρακτηρίζεται εύκολη και είναι διάρκειας μίας ώρας και δεκαπέντε λεπτών. Στην ενημερωτική αυτή πινακίδα μπορείτε να δείτε αποτυπωμένη σε χάρτη την διαδρομή ενώ υπάρχει κι ένα πολύ ωραίο κείμενο το οποίο αναφέρει τα εξής:

«Ο πιο σύντομος δρόμος για τους Κήπους που βλέπετε χαμηλά μπροστά σας είναι το μονοπάτι αυτό. Εξυπηρετούσε ανάγκες της αγροτικής ζωής του Καπεσόβου, του Κουκουλιού και των Κήπων. Η ζωή στο Ζαγόρι χωρίς «εμβάσματα» από τα ξένα ήταν πολύμοχθη και ακριβοκερδισμένη. Έλειπαν καλλιεργήσιμες εκτάσεις που οι προγονοί μας δημιουργούσαν με πεζούλες, τις αναβαθμίδες. Μεγάλος αγώνας για λιγοστή γη. Αμπέλια καλλιεργούσαν που απέδιδαν μικρή παραγωγή, άριστη όμως ποιότητα.

Στη διαδρομή αυτή ο πεζοπόρος δεν θα κάνει μόνο μια ευχάριστη πορεία μέσα σε ένα μαγευτικό δρυοδάσος ή δίπλα σε ένα ποτάμι που πότε είναι θολό, κατεβασμένο και πότε άνυδρο, αλλά θα κάνει και μια περιήγηση στον αρχέγονο μόχθο του Ζαγορίσιου για επιβίωση, αφού θα συναντήσει ατελείωτες ξερολιθιές για τις αναβαθμίδες, γκρεμισμένα πετρόχτιστα καλύβια που πρόσφεραν προστασία στους ξωμάχους στην πολύμηνη φροντίδα του αμπελιού, ένα καμίνι για ξυλοκάρβουνα, μια «δέση» στο ποτάμι με το αυλάκι ενός νερόμυλου, ένα γεφυράκι διώρυγα του αυλακιού και τέλος τον μισογκρεμισμένο νερόμυλο του Λαζαρίδη.

Το τέλος όμως της διαδρομής είναι εντυπωσιακό και αποτελεί τη μεγάλη αντίθεση! Θα διαβείτε στην αντίπερα όχθη του ποταμιού για τους Κήπους από το ομώνυμο γεφύρι του Λαζαρίδη ή Κοντοδήμου.

Είναι τέλειο, όχι μόνο από άποψης τεχνικής αρτιότητας και αισθητικής, αλλά και σαν σκηνικό... Είναι η άλλη όψη του Ζαγοριού, της ακμής και του πλούτου...»

Άποψη των Κήπων από το σημείο έναρξης της διαδρομής

 Το κείμενο αυτό με παρότρυνε ν’  αρχίσω αμέσως να κατηφορίζω. Δεν το έκανα όμως γιατί δεν ήμουν κατάλληλα προετοιμασμένος. Κάποια άλλη φορά όμως θα το κάνω. Συγχαρητήρια στον Πολιτιστικό Σύλλογο Καπεσόβου για την πολύ ωραία πρωτοβουλία του. Μακάρι να βρει κι άλλους μιμητές για να γνωρίσουμε κάθε γωνιά του Ζαγορίου.

Τα πέτρινα γεφύρια «θύματα» του χρόνου και της αδιαφορίας μας.

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ο Στέφανος Χρηστογούλας, για το γεφύρι Κοντοδήμου στο ΖαγόριΑπό τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα παραδοσιακής λαϊκής αρχιτεκτονικής που έχουν απομείνει ως σημάδια αναφοράς σε μια άλλη εποχή, τότε που οι ανάγκες των ανθρώπων ήταν διαφορετικές από τις σημερινές, είναι τα παλιά πέτρινα γεφύρια που βρίσκει κανείς διασκορπισμένα σε κάθε γωνιά της Ηπείρου. Γνωστότερα είναι τα γεφύρια που περνούν πάνω από τον ποταμό Άραχθο, τον Αώο, αλλά και εκείνα που συναντά κανείς περιοδεύοντας στην περιοχή του Ζαγορίου. Παρά το γεγονός όμως ότι η αξία τους είναι μεγάλη και τα περισσότερα απ’ αυτά είναι κηρυγμένα διατηρητέα μνημεία, το μέλλον τους προβάλλει αβέβαιο. Αιτία η φθορά του χρόνου και η αδυναμία της Πολιτείας να τα συντηρήσει αποτελεσματικά, ώστε να εξασφαλιστεί η επιβίωσή τους. Κατά καιρούς δεν είναι λίγα τα πέτρινα τοξοτά γεφύρια που έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές, λόγω των ορμητικών νερών στους ποταμούς και τα ρέματα όπου είναι χτισμένα ή λόγω της απουσίας συντήρησής τους, από την εποχή ακόμα που κατασκευάστηκαν. Τελευταίο παράδειγμα το γεφύρι του Κοντοδήμου – Λαζαρίδη, στο Ζαγόρι, το οποίο συνδέει το Κουκούλι με τους Κήπους. Ήδη, σύμφωνα με τον κ. Στέφανο Χρηστογούλα, κάτοικο Βραδέτου Ζαγορίου, έχει καταρρεύσει τμήμα της πρόσβασης στο γεφύρι εξαιτίας της πίεσης των νερών του ποταμού που περνάει από κάτω του και, αν δεν αποκατασταθεί η ζημιά το συντομότερο δυνατό, η διάβρωση μπορεί να φτάσει ως το κύριο τμήμα του γεφυριού και να οδηγήσει τελικά στην κατάρρευσή του. Ο κ. Χρηστογούλας σε επιστολή περιγράφει με γλαφυρό τρόπο την κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα τα ιστορικά πέτρινα γεφύρια της περιοχής μας και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το γεφύρι του Κοντοδήμου, τονίζοντας την ανάγκη οι αρμόδιοι φορείς και οι δημότες του Ζαγορίου να ενώσουν τις δυνάμεις τους, προκειμένου να αποφευχθεί η καταστροφή.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΧΡΗΣΤΟΓΟΥΛΑ
Ο κ. Στεφ. Χρηστογούλας στην επιστολή του για την ζημιά που έχει προκληθεί στην λιθόκτιστη πρόσβαση προς το γεφύρι Κοντοδήμου στο Ζαγόρι κάνει τις ακόλουθες χαρακτηριστικές επισημάνσεις: «Τα γεφύρια στο Ζαγόρι μας είναι ότι πιο πολύτιμο έχει να αναδείξει το πείσμα εκείνων των ανθρώπων, να ζεύξουν τα ρέματα, να κάνουν ευκολότερη την διακίνηση των αγαθών τους, να ταξιδεύουν με ασφάλεια, να επικοινωνούν κλπ. Και για να το πετύχουν αυτό έπρεπε οι προσβάσεις στα γεφύρια να είναι το ίδιο φτιαγμένα, με πέτρα, όπως και τα γεφύρια. Αλλά ο χρόνος είναι ανελέητος. Πέρασαν αιώνες από τότε που κατασκευάστηκαν γεφύρια και μονοπάτια αλλά αυτοί, οι παλιοί μαστόροι, ήλπιζαν ότι οι επόμενες γενιές θα μεριμνούσαν για την συντήρηση όλων αυτών των κατασκευών τους. Τα χρόνια περνούσαν, νέοι δρόμοι ανοίγονταν, σύγχρονα γεφύρια από μπετόν υπερπηδούσαν τα εμπόδια. Κανείς δεν νοιάζονταν για τα «παλιογέφυρα». Αφέθηκαν στο έλεος του Θεού και αυτά άρχισαν να πέφτουν από την διάβρωση και την αχρηστία. Και αν δεν έπεσαν ακόμη πολλά από αυτά, δεν είναι γιατί τα προσέχουμε, αλλά γιατί αυτοί που τα έχτισαν τότε είχαν ΜΑΣΤΟΡΙΑ. Στο γεφύρι του Κοντοδήμου – Λαζαρίδη (συνδέει το Κουκούλι με τους Κήπους) η πρόσβαση «κολλήθηκε» πάνω στον βράχο με περίτεχνη μαστοριά και κράτησε τόσα χρόνια. Το φουσκωμένο ποτάμι όμως, μάλλον χαλάρωσε την συνδετική ύλη και τμήμα του κατέρρευσε.Σήμερα που μιλάμε, το 2011, έχουμε εφεύρει δεκάδες πράγματα που κάνουν την ζωή μας εύκολη. Επίσης η τέχνη της συντήρησης έργων και κατασκευών έχει προοδεύσει. Κολλάμε πέτρες μεταξύ τους και αντέχουν χρόνια, αλλά προβλέπω ότι το κατακρημνισμένο τμήμα τοιχοποιΐας στο γεφύρι αυτό (Κοντοδήμου – Λαζαρίδη 1753) δεν θα καταφέρουμε να το «σιάσουμε». Κάθε προσπάθεια που θα κάνουμε θα βρίσκει εμπόδια με πρώτο και «καλύτερο» την παράδοση και τους παραδόπιστους. Μην μπει τσιμέντο, δεν υπήρχε τότε. Μην μπει σίδερο, δεν έβαζαν τότε. Μην μπει ασβέστης , δεν είχαν τότε. Και όμως όλα τα προαναφερόμενα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και κανείς να μην καταλάβει τίποτε. Αλλά κάποιοι θα «κλωτσήσουν» και πάλι και θα ζητήσουν να γίνει μελέτη, να γίνει διαγωνισμός ανάθεσης, να ξεκινήσει, όταν, . . . ο «φθηνότερος» μειοδότης, να πέσει πρώτα η στάθμη του νερού για να πατήσουν οι σκαλωσιές και τόσα άλλα προβλήματα με το βασικότερο, να δούμε αν βρεθούν λεφτά δηλαδή… ίτς ποτέ! Το μόνο σίγουρο είναι ότι η διάβρωση θα «ρίξει» και άλλο λίγο από τις προσβάσεις, σιγά -σιγά μέχρι να φτάσει στο γεφύρι, οπότε αναγκαστικά από την ολιγωρία μας, να πέσει και αυτό. Και τότε θα… κλαίμε την μοίρα μας. Προτείνω, για να μειωθεί το κόστος κατασκευής της πρόσβασης όταν αυτή αποφασισθεί από τους αρμόδιους φορείς, να προσφέρουμε εθελοντική εργασία όλοι οι δημότες (κουβάλημα υλικών, πέτρες, κλπ), οπότε να μας μείνει και η ευχαρίστηση, ότι με την συμμετοχή μας θα μας μνημονεύουν, ότι κάτι κάναμε και μεις στην ζωή μας. Θεωρείστε με ως πρώτο εθελοντή»!

ΖΗΜΙΕΣ ΣΕ ΜΝΗΜΕΙΑ
Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι μέσα στην τελευταία δεκαετία ένας σημαντικός αριθμός πέτρινων γεφυριών έχει καταρρεύσει σ’ ολόκληρη την Ήπειρο, ενώ ζημιές έχουν διαπιστωθεί σε πολλά επίσης μνημεία, με την 6η Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων να καταβάλλει συχνά υπεράνθρωπες προσπάθειες για την αποκατάστασή του. Έτσι, προβλήματα έχουν αντιμετωπίσει μέσα σ’ αυτό το διάστημα σημαντικά μνημεία όπως το γεφύρι του Ντάλλα στο Σούλι, του Μεσόπυργου στο Ραδοβύζι, το Γεφύρι Σλίβα στη Δόλιανη, το Μεγάλο Γεφύρι στο Ζαγόρι, το Γεφύρι της Πλάκας στον Άραχθο, το Κατωγέφυρο του Ωραιόκαστρου Πωγωνίου και φυσικά το γεφύρι του Ζαγορίτικου ποταμού στο Καβαλάρι που τελικά κατέρρευσε ολοκληρωτικά.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ 

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ:  http://epirusgate.blogspot.com/

Κατάρρευση!

Η πρόσβαση στο γεφύρι Κοντοδήμου - Λαζαρίδη, ξεκίνησε να καταρρέει. Μια απόσταση 3-4 μέτρων τοιχοποιΐας έπεσε και απειλεί όχι άμεσα το γεφύρι αλλά αν δεν γίνουν ενέργειες συντήρησης και αναστήλωσης, δεν μας βεβαιώνει κανείς ότι δεν θα πέσει και ο τοίχος προς το γεφύρι και ίσως αργότερα δούμε και το γεφύρι να καταρρέει. Όλα εξαρτώνται από την ολιγωρία μας ή από την ταχύτητα δράσης μας! 

ΠΗΓΗ:  http://vradeto1340.blogspot.com/

Χιονισμένα τοπία από χωριά του Ζαγορίου.

Κήποι Ζαγορίου

Ξύπνησα σήμερα το πρωί και είδα το χιόνι χαμηλά στο Μιτσικέλι. Υπήρχε λίγο χιόνι μέχρι και στους λόφους γύρω από την πόλη. Σκέφθηκα λοιπόν ότι και στο Ζαγόρι μας θα έχει έχει χιονίσει και  θα είναι όμορφα σήμερα. Δεν είχα τη δυνατότητα βέβαια ν΄ ανέβω και ν' απολαύσω το χιόνι από κοντά και για το λόγο αυτό αναζήτησα φωτογραφίες με χιονισμένα τοπία από την περιοχή. Βρήκα κάποιες στη σελίδα Zagoroxoria Greece του facebook και σας τις μεταφέρω για να απολαύσετε κι εσείς τις ομορφιές από χιονισμένα χωριά και περιοχές του Ζαγορίου.

Κήποι Ζαγορίου

Λεπτοκαρυά Ζαγορίου

Ελατοχώρι Ζαγορίου

Σκάλα Βραδέτου

Βοβούσα Ζαγορίου

Το ξενοδοχείο ΜΑΧΑΛΑΣ στους Κήπους Ζαγορίου.

«Ο Μαχαλάς», που σημαίνει μικρή γειτονιά, είναι ένα ξενοδοχειακό συγκρότημα στους Κήπους του Κεντρικού Ζαγορίου. Είναι κτισμένο το 2005 και στα κτίριά του  κυριαρχούν η πέτρα και το ξύλο, με τη δύσκολη τεχνι­κή της ξερολιθιάς, σεβόμενο απόλυτα τη Ζαγορίσια αρ­χιτεκτονική και παράδοση. Αποτελείται από έντεκα ανε­ξάρτητα διαμερίσματα (οκτώ μονόχωρα των 40m², δυο σουίτες των 40m² και μια δίχωρη των 60m²), που μπο­ρούν να φιλοξενήσουν έως και 4 άτομα. Κάθε διαμέρι­σμα έχει το δικό του χαρακτήρα και διακόσμηση. Τα χειροποίητα Γιαννιώτικα φωτιστικά, τα πολύχρωμα Ζαγορίσια ταβάνια, τα βαριά περσικά χαλιά, τα παρα­δοσιακά ξύλινα και σιδερένια έπιπλα δουλεμένα στο χέρι, καθώς και πολλές αντίκες, δεμένα όλα προσε­κτικά μεταξύ τους, συνθέτουν ένα πολύ όμορφο περι­βάλλον για αξέχαστες διακοπές. Σε κάθε διαμέρισμα υπάρχει τζάκι (τα ξύλα δωρεάν), κουζίνα, ψυγείο, αυ­τόνομη θέρμανση, TV, NOVA, DVD, παντόφλες, σε­σουάρ, καλλυντικά, υδρομασάζ ή Jacuzzi.

 Η μονάδα, κτισμένη μέσα σε κήπο δύο στρεμμάτων και με τον μεγάλο υπαίθριο χώρο, είναι ιδανική για δεξιώσεις, γάμους κ.τ.λ. Στο κεντρικό σαλόνι σερβίρε­ται το πρωινό σε μπουφέ και το βράδυ δίπλα στο αναμμένο τζάκι ποτό. Σε ορισμένα διαμερίσματα υπάρ­χει πιθανότητα εξυπηρέτησης σε άτομα με ειδικές ανάγκες. Η κεντρική θέση του οικισμού των Κήπων στην περιοχή δίνει την δυνατότητα εύκολης πρόσβασns σ' όλα τα χωριά του Ζαγορίου. Ο επισκέπτης μπορεί να κάνει στα περίχωρα πεζοπορία, ορειβασία και άλ­λες ορεινές δραστηριότητες. 

Στην Ταβέρνα της οικογέ­νειας «Στου Μιχάλη» (σήμα ποιότητας ελληνικής κουζί­νας) που λειτουργεί από το 1997, μπορείτε να απολαύσετε, παραδοσιακά φαγητά, από τα χέρια της Κας Αθηνάς, τις ξακουστές Ζαγορίσιες πίτες και καλομαγειρεμένο κυ­νήγι. Το ξενοδοχείο και η Ταβέρνα λειτουργούν όλο το χρόνο.  Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε  στον υπεύθυνο της επιχείρησης κ. Μιχάλη Βλάχο τηλ. 2653071630 και 2653071976  ή στην ιστοσελίδα του ξενοδοχείου www.machalas.gr

Την τελευταία φορά που πήγα για φαγητό στην ταβέρνα του Μιχάλη, αφού φάγαμε, μας κέρασε το γλυκό. Ρεβανί και μήλο κρασάτο. Και τα δύο ήταν υπέροχα αλλά, εγώ προσωπικά, σας συνιστώ, σε περίπτωση που πάτε, να δοκιμάσετε το μήλο. Ήταν φανταστικό!!!!

Το διαφημιστικό φυλλάδιο του ξενοδοχείου

Το πέτρινο γεφύρι του Μύλου στους Κήπους Ζαγορίου!

Το γεφύρι του Μύλου στους Κήπους Ζαγορίου, βρίσκεται νοτιοανατολικά του χωριού πάνω στο Μπαγιώτικο ρέμα, λίγο πριν αυτό συναντήσει τον Βίκο ποταμό. 

Χτίσθηκε το 1748 και εξυπηρετούσε την επικοινωνία του χωριού με τα Γιάννενα αλλά και την μετάβαση των κατοίκων στους κήπους, που είχαν στην απέναντι όχθη και τους οποίους καλλιεργούσαν.

Δίπλα από το γεφύρι βρίσκεται ο εκκλησιαστικός νερόμυλος στον οποίο και οφείλει το όνομά του. Ο νερόμυλος αυτός έχει ανακαινισθεί τώρα τελευταία αλλά δυστυχώς δεν βρίσκεται σε λειτουργία.

Το γεφύρι έχει δύο καμάρες και μία μικρότερη ψευτοκαμάρα ενώ στο κέντρο του υπάρχει εντοιχισμένη μία μαύρη πέτρα στην οποία αναγράφεται η λέξη «βουστροφηδόν» που σημαίνει «σύμφωνα με την κίνηση των βοδιών όταν οργώνουν».  

Την ημέρα των Θεοφανείων, ο ιερέας του χωριού και το εκκλησίασμα, μεταβαίνουν στο γεφύρι και πραγματοποιούν την τελετή του αγιασμού των υδάτων ρίχνοντας τον σταυρό στα νερά του Μπαγιώτικου ρέματος.

Το γεφύρι σήμερα είναι σε άριστη κατάσταση και μαζί με το διπλανό νερόμυλο, αποτελούν ένα από τα αξιοθέατα του χωριού, τα οποία θαυμάζουν όλοι οι επισκέπτες των Κήπων, αφού απέχουν μόλις 10 λεπτά, με τα πόδια, από την πλατεία του χωριού ενώ είναι προσβάσιμα και με αυτοκίνητο.

Γεφύρι Κοντοδήμου - Λαζαρίδη.

Χτισμένο το 1753 από τον Τόλη Κοντοδήμο (αδελφό του Νούτσου Κοντοδήμου) από το Βραδέτο, ζεύει το Κουκουλιώτικο ρέμα και ενώνει το Κουκούλι με τους Κήπους. Πιο κει ήταν και ο μύλος του Λαζαρίδη εξ' ού και το δεύτερο συνθετικό του γεφυριού!Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από την βόρεια πλευρά του γεφυριού!

ΠΗΓΗ:  vradeto1340.blogspot.com