Νεκρός κυνηγός από πτώση σε χαράδρα στο Σκαμνέλι

Σε χαράδρα 120 μέτρων έπεσαν σήμερα το πρωί με το αυτοκίνητο τους δύο κυνηγοί, στο Σκαμνέλι του Δήμου Ζαγορίου Ιωαννίνων. Ο ένας εκ των δύο κυνηγών ανασύρθηκε νεκρός από το αυτοκίνητο ενώ τραυματισμένος μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο στα Γιάννενα ο δεύτερος. Το αυτοκίνητο έπεσε στο γκρεμό όταν από άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος, το οποίο έσερνε τρέιλερ. Σύμφωνα με πληροφορίες ο οδηγός ενός άλλου αυτοκινήτου ειδοποίησε τις αρχές και επί τόπου έφτασαν άντρες της 5ης ΕΜΑΚ Ιωαννίνων που απεγκλώβισαν τους δύο κυνηγούς. 

ΠΗΓΗ:  http://epirusgate.blogspot.com/

ΤΣΕΠΕΛΟΒΟ - ΣΚΑΜΝΕΛΙ - ΓΥΦΤΟΚΑΜΠΟΣ - ΗΛΙΟΧΩΡΙ - ΒΡΥΣΟΧΩΡΙ

Η διαδρομή αυτή διατρέχει τον κεντρικό οδικό άξονα του Ζαγορίου και φυσικά ξεκινάει από το Τσεπέλοβο, το οποίο απέχει 50 χλμ. από τα Ιωάννινα. Το μάτι σας θα πέσει αμέσως στο κτίριο της Εστίας που λειτουργούσε και ως οικοτροφείο και φυσικά, στη μεγάλη πλατεία του, γύρω από την οποία είναι κτισμένα τα σπίτια των ευκα­τάστατων οικογε­νειών. Δείτε το αρχοντικό του Ιωαννίδη πίσω από το δημαρχείο και ανακαλύψτε το πα­λαιότερο σπίτι του Τσεπέλοβου, κτι­σμένο το 1843 πί­σω από την κε­ντρική εκκλησία. Στην πλατεία θα βρείτε και το μα­γαζί του τελευταί­ου τσαγκάρη που έχει μείνει στην περιοχή, του Δημήτρη Δεληγιάννη. Τόπος καταγωγής της διάσημη ηθοποιού Μαρίκας Κοτοπούλη.

Σε μικρή απόσταση από το Τσεπέλοβο βρίσκεται το Σκαμνέλι που μπορεί να μην σας φανεί όσο πρέπει «αρχοντικό» και «παραδοσιακό», αλλά θα βρείτε εδώ σημάδια αληθινής ανθρώπινης δράστηριότητας. Ο δρόμος συνεχίζει να ανηφορίζει ανάμεσα σε πεύκα και έλατα, φτάνοντας στο υψίπεδο του Γυφτόκαμπου που πρέπει να πήρε το όνομα του από κάποιον Γύφτο που βρέθηκε εκεί σκοτωμένος - όπου υπάρχουν εγκαταστάσεις του δασαρχείου και των υλοτόμων, για να συνεχίσει κατηφορίζοντας για το Ηλιοχώρι.

το Ηλιοχώρι πε­ρηφανεύεται δι­καίως για τον τε­ράστιο σε διάμε­τρο κορμού πλά­τανο της κεντρικής πλατείας. Λένε μά­λιστα ότι σε πά­χος είναι ο δεύτε­ρος στην Ελλάδα! Το Βρυσοχώρι θα το συναντήσε­τε στον δρόμο σας πηγαίνοντας προς τη γέφυρα του Α­ώου για να περά­σετε απέναντι, προς τα βλαχοχώρια της Λάκκας και τη Βασιλίτσα. Αξίζει να σταματήσετε στη μικρή πλατεία με την καταπληκτική θέα στις κορυφές της Γκαμήλας και της Τσούκα Ρόσσα. Δίπλα στην πλατεία βρίσκεται η επιβλητική εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους, κτισμένη γύρω στα 1814, με ωραία και σπάνια λιθανάγλυφα στον περίβολο και τα υπέρθυρα.

ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:  http://voltagr.page.tl

ΣΚΑΜΝΕΛΙ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

Το Βίντεο το οποίο ακολουθεί, το βρήκαμε στο You Tube και περιλαμβάνει εικόνες από την περιοχή του Σκαμνελίου στο Ζαγόρι. Μπορείτε αν θέλετε να το δείτε και να απολαύσετε και την ωραία δημοτική μουσική που επέλεξε ο δημιουργός του.

Τα Χριστούγεννα στο Σκαμνέλι!

Στο βιβλίο με τον τίτλο "Το Σκαμνέλι", ο συγγραφέας του Οδυσσέας Θ. Φραγκούλης, κάνει αναφορά στην ιστορία, τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις  του χωριού του. Μεταξύ των άλλων κάνει και μία μικρή αναφορά για το τι γινόταν στο χωριό τις ημέρες των Χριστουγέννων τα παλαιότερα χρόνια.

Συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο με τον τίτλο "Θρησκευτική ζωή", αναφέρει τα εξής:

" Σαν έρχουνταν οι μέρες για τα Χριστούγεννα, οι ετοιμασίες ήταν μεγάλες παρά το ότι ήταν χειμώνας. 

Τα σπίτια συγυρίζονταν με επιμέλεια και έλαμπαν από καθαριότητα. Η καθαριότητα των ρούχων γίνονταν τώρα «γιατί τα Δωδεκαήμερα καθώς έλεγαν δεν πλένουν ρούχα επειδή είναι Δρύμες και τα ρούχα λιώνουν». Τα πρόσφορα ετοιμάζουνταν και μαζί μ' αυτά και οι κουλούρες «οι καλεντίνες» σε σχήμα οκτώ (8) για τα παιδιά. Που σαν έρχουνταν την παραμονή στα σπίτια τους, έδιναν με την κουλούρα και ξηρούς καρπούς, καρύδια, λεφτόκαρα, κεράσια στεγνά και ό,τι άλλα φρούτα είχαν. Όσο χιόνι και αν ήταν οι δρόμοι μες το χωριό καθαρίζουνταν ως την εκκλησία. Και άμα σήμαινε ο ξύλινος σήμαντρος — δεν επιτρέπονταν τα πρώτα χρόνια της δουλείας οι καμπάνες — τότε ξεκινούσαν με τα μικρά φαναράκια για να παρακολουθήσουν την ακολουθία. Αργότερα το καμπαναριό εφοδιάστηκε με μεγάλες και μικρές καμπάνες και με σιδερένιο σήμαντρο. Τις μέρες αυτές μιλούσαν στα παιδιά για τα «καψόρια» που γυρίζουν τη νύχτα στους δρόμους και παίρνουν την μιλιά των ανθρώπων και τους κάνουν κακό".

Το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στο Σκαμνέλι.

Το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, στο Σκαμνέλι Ζαγορίου, ιδρύθηκε από τρεις μοναχούς της Αγίας Παρασκευής το 1683, μεταξύ των οποίων και κάποιος Θεοφάνης. Η ιστόρηση του μοναστηριού αυτού είναι νεότερη αλλά υπήρχαν εκεί παλιές φορητές εικόνες, μεγάλης αξίας, οι οποίες συλήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου βρισκόταν σε ακμή μέχρι την απελευθέρωση από την τουρκοκρατία και σαν τελευταίος ηγούμενος αναφέρεται ο γέροντας Ζαχαρίας. Μετά το 1912 το μοναστήρι ερημώθηκε.

Τα υπολείμματα της βιβλιοθήκης του μοναστηριού, μαζί με αυτά της βιβλιοθήκης της Αγίας Παρασκευής, τα συγκέντρωσε ο Θεοφάνης Φραγκούλης στην κεντρική εκκλησία του χωριού. Μεταξύ των βιβλίων αυτών υπήρχαν και πολύτιμα χειρόγραφα.  Σήμερα, στο χώρο του παλιού μοναστηριού, βρίσκεται το νεκροταφείο του χωριού.

Σημείωση:  Οι πληροφορίες είναι από το βιβλίο του Οδυσ. Φραγκούλη «Το Σκαμνέλι» και οι φωτογραφίες από προσωπικό αρχείο.

Κρυοπόταμος.

Ο Κρυοπόταμος είναι ένας μικρός ποταμός ανάμεσα από το Σκαμνέλι και το Ηλιοχώρι, που κατεβάζει νερά από τις κορυφές της Τύμφης. Στο βίντεο που ακολουθεί και το οποίο βρήκαμε στο You Tube μπορείτε να δείτε τα ορμητικά νερά του, όπως ακριβώς θα είναι αυτή την εποχή με τις πολλές βροχοπτώσεις που είχαμε στην περιοχή!

Το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής στο Σκαμνέλι.

Στα δυτικά του Σκαμνελίου, πάνω σε μια βραχώδη πλαγιά, δεσπόζει το επιβλητικό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής. Η πρόσβαση σ΄ αυτό είναι εφικτή μόνο με πεζοπορία, μέσω ενός ανηφορικού αλλά καλοστρωμένου λίθινου καλντεριμιού με αναβαθμίδες. Η θέα από το χώρο της μονής προς το χωριό αλλά και την γύρω περιοχή, είναι μοναδική. Δίπλα από το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, υπάρχουν ερείπια αρχαίας οχύρωσης, τα αποκαλούμενα Πελασγικά τείχη. Πρόκειται για τεράστιους ογκόλιθους, τετραγωνισμένους και αυστηρά προσαρμοσμένους, άλλους μεν στη θέση που είχαν αρχικά τοποθετηθεί και άλλους πεσμένους τριγύρω. Η ιστορία της μονής χάνεται στο βάθος του χρόνου. Ο Ι. Λαμπρίδης την αναφέρει ως μονή που αναγνωρίσθηκε ως Σταυροπηγιακή στην εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Ήταν γυναικείο μοναστήρι και αργότερα όταν εγκαταλείφθηκε από τις γυναίκες μοναχές, διαβίωναν εκεί άνδρες μοναχοί. Η εικονογράφηση του Ιερού Βήματος είναι χαρακτηριστική του 12ου ή του 13ου αιώνος. Η εικονογράφηση στον κυρίως ναό είναι νεώτερη. Το τρίτο μέρος της μονής, η Τρούλη, είναι κατά πολύ νεώτερη.

Έχει εικονογραφηθεί από Χιονιαδίτες και Καπεσοβίτες αγιογράφους και υπάρχει ενθύμημα το οποίο αναγράφει: «Ηγέρθη εκ βάθρων ως και ιστορήθη η Τρούλη αύτη επ΄ονόματι της οσιομάρτυρος Παρασκευής δια συνδρομής και εξόδων των πνευματικών και ιερομονάχων Παρθενίου του και …. Θεοδωσίου-Παρθενίου-Κωνσταντίνου-και Ματθαίου των πνευματικών, Γρηγορίου-Νικηφόρου-Ανθίμου και Νικοδήμου των ιερομονάχων – αρχιερατεύοντος του Πανιερωτάτου Κυρίου-κυρ. Ιεροθέου.  Έτει (Α΄. Ψ.Ι.Ζ.) (1717) έτος εν μηνί Αυγούστου 19»

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όπως όλα σχεδόν τα μοναστήρια στην Ελληνική επικράτεια, έτσι και η μονή της Αγίας Παρασκευής, συνετέλεσε στο να κρατηθεί άσβεστη η εθνική συνείδηση των κατοίκων της περιοχής ενώ, έχοντας μεγάλη περιουσία, πολλές φορές σήκωνε τα βάρη  απόρων Σκαμνελιωτών, πληρώνοντας το χαράτσι. Η μονή διέθετε επίσης βιβλιοθήκη με πλήθος σπουδαίων βιβλίων και περγαμηνών.
Ο επισκέπτης του Σκαμνελίου, θα πρέπει οπωσδήποτε να μπει στον κόπο να ανηφορίσει το μονοπάτι, για να επισκεφθεί τη μονή και να θαυμάσει από κει την υπέροχη, όπως προαναφέραμε, θέα προς το χωριό, τα δάση του κεντρικού Ζαγορίου και τις πλαγιές της Τύμφης.-

Η θέα προς το Σκαμνέλι από την  Μονή της Αγίας Παρασκευής

Σημείωση: Πληροφορίες για τα ιστορικά στοιχεία της Μονής πήρα από το βιβλίο του Οδυσ. Φραγκούλη «Το Σκαμνέλι», που εκδόθηκε το 1988 από το Σύνδεσμο Σκαμνελιωτών Ζαγορίου Ιωαννίνων ενώ οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό μου αρχείο.

Το Σκαμνέλι. Ένα ακόμη χωριό του κεντρικού Ζαγορίου.

Το Σκαμνέλι είναι χωριό του κεντρικού Ζαγορίου και σήμερα ανήκει διοικητικά στον Δήμο Τύμφης. Είναι χτισμένο στις παρυφές της Τύμφης, σε υψόμετρο 1200 περίπου μέτρα, ανάμεσα σε δυο ρέματα, το Λετζέτο ανατολικά και της Γκούρας δυτικά και απέχει από τα Γιάννενα 54 χιλιόμετρα. Είναι το τελευταίο χωριό που συναντάμε πριν φθάσουμε στην τοποθεσία Γυφτόκαμπος και στη συνέχεια στο Ηλιοχώρι.
Τα ερείπια των πελασγικών τειχών, που υπάρχουν  δίπλα από το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, μαρτυρούν ότι, η περιοχή που είναι χτισμένο, κατοικούνταν από τα προϊστορικά χρόνια.
Το χωριό κάηκε το 1912 από τους Τούρκους και το 1943 από τους Γερμανούς και για το λόγο αυτό δεν μπόρεσε να κρατήσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των υπόλοιπων Ζαγοροχωρίων. Υπάρχουν όμως πολλά παλιά λιθόκτιστα σπίτια, μεταξύ των οποίων τα αρχοντικά των Θεοδοσίου, Γενναδίου, Φραγκούλη και Κυπαρίσσου καθώς επίσης λίθινα καλντερίμια ενώ στην πλατεία δεσπόζει ο ναός των Αγίων Αποστόλων που έχει κτισθεί το 1793.
Σήμερα είναι ένα ζωντανό χωριό και διαθέτει αρκετούς ξενώνες και καταστήματα εστίασης, τα οποία έχουν κατασκευασθεί με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και έχουν την δυνατότητα να καλύψουν τις απαιτήσεις των επισκεπτών της περιοχής.

Το μοναστήρι της Αγ. Παρασκευής έξω από το Σκαμνέλι

Καλντερίμι στο Σκαμνέλι

Ξενώνας στο Σκλαμνέλι