Βόλτα στο Δίκορφο Ζαγορίου

Μια ηλιόλουστη Κυριακή, είναι ιδανική για εξορμήσεις...

Ειδικά όταν σε απόσταση μισής ώρας από το σπίτι μου υπάρχουν μέρη, που μέχρι πρότινος τα έβλεπα μόνο στις διακοπές...

Κι όταν υπάρχει η κατάλληλη παρέα, τα πράγματα γίνονται τόσο απλά... Πορεία Βόρεια και... 

 

Για πότε φτάσαμε στο Δίκορφο Ζαγορίου, ούτε που το κατάλαβα...

Παρότι ξεκινήσαμε με θερμοκρασία 10 βαθμούς Κελσίου από τα Γιάννενα, στο Δίκορφο το θερμόμετρο έδειχνε μόνο 3...

 Πράγμα απόλυτα φυσιολογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι ανεβήκαμε σε υψόμετρο 1200μ.... 

Κι όλα αυτά στις 3:00 το μεσημέρι...  Οπότε το σκηνικό για χειμερινή απόδραση ήταν ιδανικό...

 Χειμερινή εξόρμηση εκτός από κρύο σημαίνει και τζάκι!!

 Τζάκι, το οποίο βρήκαμε να μας περιμένει αναμμένο στον παραδοσιακό ξενώνα "Κάτω Μαχαλάς"

 Παίρνοντας το βορειοδυτικό πλακόστρωτο δρομάκι, δεν αργήσαμε να φτάσουμε στον πολύ όμορφο ξενώνα, όπου μας περίμενε με αναμένο τζάκι, καφέ, γλυκά και πλατύ χαμόγελο η κυρία Δήμητρα...

 Ένα από τα δωμάτια... Τα σχόλια είναι περιττά...

Εξωτερική λεπτομέρεια άνω ορόφου...

Η ώρα κυλούσε όμορφα, με ζέστη και κουβεντούλα... Αλλά για να μην έχουμε προβλήματα στην επιστροφή (λόγω πάγου) έπρεπε να φύγουμε σχετικά νωρίς...

Το Δίκορφο, έχει σημειωθεί πια στο μυαλό μου σαν προορισμός για μικρή ή μεγάλη εξόρμηση...

Έχοντας επισκεφθεί άλλο ένα χωριό του Ζαγορίου και κοιτάζοντας πόσο πολλά είναι στο χάρτη, σκέφτομαι ότι έχω πολλές εξορμήσεις να κάνω, και πάντα να βλέπω καινούρια πράγματα... 

 

ΠΗΓΗ:  http://creationsbyzoe.blogspot.com/

 

Ζαγοροχώρια/Τσεπέλοβο

Ήμουν στο ενδιάμεσο των καλοκαιρινών διακοπών μου (επέστρεφα από Κεφαλονιά για να πάω Κύθνο) όταν με πήρε τηλέφωνο η φίλη μου η Ροβένα και μου είπε ότι παντρεύεται. Χάρηκα όχι μόνο με το γεγονός του γάμου αλλά και με την ευκαιρία που παρουσιάστηκε για ένα φθινοπωρινό διήμερο στα Ζαγοροχώρια. Ιδανικός συνδυασμός! Στις αρχές Οκτωβρίου πήρα τον Franchise me! και μετά από μεγάλη ποικιλία καιρικών φαινομένων (ομίχλη, ψιλόβροχο, καταρρακτώδη βροχή και επιτέλους στο τέλος του ταξιδιού ηλιοφάνεια) φτάσαμε στο Τσεπέλοβο, στα κεντρικά ζαγόρια.

 Τα Ζαγοροχώρια είναι ένα δίκτυο από 46 χωριά στην ορεινή Ήπειρο. Τα πιο γνωστά είναι το Πάπινγκο, το Μέτσοβο, η Ελάτη, η Κόνιτσα και το Τσεπέλοβο. Ανάλογα με το χωριό, θα συναντήσετε δάση, ξερές κορυφές, ποτάμια όπως ο Βοϊδομάτης αλλά και αλπικές λίμνες, όπως οι δρακόλιμνες, στις οποίες πρέπει να πάτε οπωσδήποτε. Αν είστε τυχεροί θα συναντήσετε και τους κατοίκους των λιμνών αυτών, τους αλπικούς τρίτωνες (http://en.wikipedia.org/wiki/Triturus_alpestris) ή αλλιώς δράκους. Μην πάει το μυαλό σας στο κακό…. Είναι εντελώς άκακα, μικρά και πολύ όμορφα αμφίβια. Τα Ζαγοροχώρια είναι παραδοσιακοί οικισμοί με χαρακτηριστική αρχιτεκτονική από πέτρα και ξύλο. Στην περιοχή αυτή βρίσκεται και το φαράγγι του Βίκου, ένα αξιοθέατο που αξίζει όχι μόνο να δείτε αλλά και να περπατήσετε μιας και διασχίζεται από ευρωπαϊκό μονοπάτι με σήμανση. 

 Οι δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε πολλές. Κάποιες από αυτές είναι  πεζοπορία, ιππασία, αναρρίχηση, ορειβασία, rafting, κανό / καγιάκ. Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε πέτρινα γεφύρια όπως αυτά του Κόκκορη και του Βοϊδομάτη αλλά και διάφορα μοναστήρια που υπάρχουν στην περιοχή. Στα ζαγοροχώρια θα διαπιστώσετε ότι ακόμα και αν στην Θεσσαλονίκη ή στην Αθήνα κάνει πολύ ζέστη, η θερμοκρασία πέφτει μαζί με τον ήλιο. Γι’ αυτό εφοδιαστείτε με ζεστά ρούχα ακόμα και αν είναι αρχές Οκτωβρίου. Εμείς το διαπιστώσαμε βγαίνοντας από τον ξενώνα για να πάμε στην ταβέρνα που θα γινόταν ένα παραδοσιακό γλέντι το βράδυ της παραμονής του γάμου. Αυτά τα γλέντια από ότι μάθαμε μάλλον κρατάνε μέχρι πρωίας. Aποσυρθήκαμε νωρίς γιατί είμασταν κουρασμένοι από το ταξίδι και σε λίγη ώρα βρεθήκαμε σκεπασμένοι κάτω από το βάρος 3 μάλλινων κουβερτών.

Την επόμενη ημέρα λοιπόν πριν αρχίσουμε τον τουρισμό στα μέρη αυτά και πριν πάμε στο μεσημεριανό γλέντι για να ξυρίσουμε τον γαμπρό (όχι εμείς προσωπικα, αλλα o κουμπάρος) αποφασίσαμε να τιμήσουμε και τις παραδοσιακές σπεσιαλιτέ της περιοχής ως πρωϊνό. Χορτόπιτες, τυρόπιτες αλλά και γλυκιά γαλατόπιτα! Θα σας  σύστηνα ανεπιφύλακτα ένα ταξίδι αναψυχής σε αυτά τα μέρη, για να απολαύσετε και τις παραπάνω λιχουδιές στο περιβάλλον τους. Αν όμως βαριέστε (που δεν είναι και πολύ σωστό), θα σας δώσω εγώ 2 απλές και νόστιμες συνταγές και θα τις αφιερώσω στη φίλη μου την Ροβένα και τον Αλέξανδρο μαζί με τις ευχές μου, ευχαριστώντας τους για έναν πολύ όμορφο και παραδοσιακό γάμο. 

 Κασιόπιτα

• 2 κούπες αλεύρι
• Μισό κιλό τυρί
• 4 αυγά
• 100 γραμμάρια βούτυρο
• Νερό ή γάλα (όσο πάρει έτσι ώστε να γίνει ένας αραιός χυλός)

Ανακατεύετε όλα τα υλικά και τοποθετείτε το μείγμα σε ένα μέτριο ταψί. Ψήνετε στους 200^οC μέχρι να ροδίσει.

 

Γαλατόπιτα

• 1 πακέτο φύλλο κρούστας
• 1 κιλό γάλα
• 3 αυγά
• 1 φλυτζάνι ζάχαρη
• 2 φλυτζάνια ψιλό σιμιγδάλι
• 2 κουταλάκια του γλυκού ξύσμα λεμόνι
• 2 κουταλιές φρέσκο βούτυρο
• Ελαιόλαδο

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ρίχνουμε το γάλα μαζί με τη ζάχαρη και το ξύσμα λεμονιού και ζεσταίνουμε το μείγμα συνεχώς. Μόλις ζεσταθεί ελαφρά και αρχίζει να αχνίζει ρίχνουμε κοσκινιστά το σιμιγδάλι και σιγά-σιγά για να μην κάνει σβώλους. Ανακατεύουμε συνεχώς με ξύλινη κουτάλα μέχρις ότου το μείγμα μας γίνει μια πηχτή κρέμα. Στη συνέχεια αποσύρουμε από τη φωτιά, χτυπάμε τα αυγά και τα ρίχνουμε μέσα στην κρέμα σιγά-σιγά για να ενσωματωθούν με το υπόλοιπο μείγμα. Ρίχνουμε και τις δύο κουταλιές φρέσκο βούτυρο. Ανακατεύουμε και αφήνουμε το μίγμα να χλιαρώσει. Σε ένα μεσαίο στρογγυλό ταψί του φούρνου βάζουμε 4-5 φύλλα κρούστας, λαδώνοντας το ταψί και τα φύλλα ένα-ένα. Τα βάζουμε με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε οι άκρες τους να περισσέυουν έξω από το ταψί περιμετρικά.. Αδειάζουμε την κρέμα μέσα και την ισιώνουμε με ένα μαχαίρι. Παίρνουμε τις άκρες και τις γυρίζουμε προς τα μέσα να καλύψουν τα τοιχώματα του ταψιού. Πασπαλίζουμε με μπόλικη τριμμένη κανέλα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180° για περίπου 45-50 λεπτά και μέχρι να σχηματιστεί από πάνω μια χρυσή κρούστα και να ψηθεί καλά το φύλλο. 

 

ΠΗΓΗ:  http://koparanis.blogspot.com

«Η δόξα της πέτρας-Προσόψεις κτηρίων»

Η Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου και ο Δήμος Ζαγορίου συνδιοργανώνουν την Κυριακή 4-12-2011 και ώρα 11.00΄ στην αίθουσα Αρχιεπ. Σπυρίδωνα στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία εκδήλωση με τίτλο «Η δόξα της πέτρας-Προσόψεις κτηρίων»
Προσφωνήσεις θα γίνουν από την κ. Άννα Δερέκα, πρόεδρο της Εταιρείας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου και τον Δήμαρχο Ζαγορίου κ. Γαβριήλ Παπαναστασίου.
Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι οι:
•    Γιώργος Σμύρης, αρχιτέκτονας, επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου  Ιωαννίνων πρόεδρος επιστημονικής επιτροπής αποκατάστασης αρχαίου θεάτρου Δωδώνης 
Η μορφή και τα υλικά: Από το εφήμερο στην αιωνιότητα
•    Λαμπρινή Μπενάτση, ιστορικός τέχνης, Η Πέτρα ως διακοσμητικό υλικό
•    Θανάσης Ζυγούρης, αρχιτέκτονας, Λίθος:Λάθος άλλοθι
•    Μαρία Τσούπη,  δρ ιστορίας αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Η πρόσοψη ως οριακή ζώνη μεταξύ δημοσίου / ιδιωτικού χώρου
•    Προλογίζει και συντονίζει ο Μιχάλης Αράπογλου αρχιτέκτονας δρ ανθρωπογεωγραφίας

 

Στον Στούρο ο Ορειβατικός Σύλλογος Ιωαννίνων

Την Κυριακή 4-12-2011, ο Ορειβατικός Σύλλογος Ιωαννίνων θα πραγματοποιήσει ανάβαση στον Στούρο (1.622μ) με αφετηρία το Μονοδένδρι και τερματισμό τον Ελαφότοπο.

Θα πραγματοποιηθούν δύο πορείες. Η πρώτη πορεία έχει διάρκεια 5 ώρες (κατηγορία Α΄) και μπορούν να συμμετέχουν και αρχάριοι. Η δεύτερη πορεία έχει διάρκεια 7 ώρες (κατηγορία Β΄). Στην πορεία αυτή μπορούν να συμμετέχουν και αρχάριοι με καλή φυσική κατάσταση και τον ανάλογο εξοπλισμό. Αναχώρηση 7:00 πμ από την Περιφέρεια Ηπείρου. 

Αρχηγός πρώτης πορείας: Τσάμπας Γιώργος.
Αρχηγός δεύτερης πορείας: Χόινας Τάσος. 

Πληροφορίες - δηλώσεις συμμετοχής στα γραφεία του Ορειβατικού Συλλόγου, 28ης Οκτωβρίου 17Α (εντός στοάς) καθημερινά 7-9μμ. Τηλ. 26510-22138.www.orivatikos.gr.

Υψηλοί στόχοι για τα χωριά του Ζαγορίου - Ικανοποίηση στους επαγγελματίες του τουρισμού

Ακόμη πιο υψηλούς στόχους θέτουν οι επαγγελματίες του τουρισμού και οι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης στο Ζαγόρι, μετά την ανάδειξη της περιοχής ως αγαπημένου ορεινού προορισμού της χρονιάς, στο πλαίσιο της τουριστικής έκθεσης «Philoxenia» 2011.

Δεν είναι η πρώτη χρονιά που το Ζαγόρι αναδεικνύεται αγαπημένος ορεινός προορισμός. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια βρίσκεται συνεχώς στην πρώτη τριάδα των αγαπημένων ορεινών προορισμών.
Σύμφωνα με το Δήμαρχο Ζαγορίου Γαβριήλ Παπαναστασίου, η νέα διάκριση προκαλεί σίγουρα ικανοποίηση στους επαγγελματίες του τουρισμού και την τοπική αυτοδιοίκηση, που όλα αυτά τα χρόνια συνεργάζονται για την προβολή του Ζαγορίου και την προσέλκυση επισκεπτών.
Η επιλογή του Ζαγορίου για μια ακόμη χρονιά σε αυτή τη θέση είναι αποτέλεσμα της τουριστικής συνείδησης που αναπτύσσεται το τελευταίο διάστημα από τους επαγγελματίες, αλλά και των έργων υποδομής που υλοποιούνται σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση.
«Κάποια παθήματα έγιναν μαθήματα σε ορισμένους στο Ζαγόρι. Όμως, ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Για αυτό θα πρέπει να προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε την πρωτιά και τα επόμενα χρόνια», συμπλήρωσε.
Αναφερόμενος στο σχεδιασμό του Δήμου Ζαγορίου για την τουριστική ανάδειξη και προβολή της περιοχής, ο κ. Παπαναστασίου υπογράμμισε πως προγραμματίζεται η δημιουργία Γραφείου Τουρισμού, που δυστυχώς καθυστέρησε εξαιτίας των ελλείψεων σε προσωπικό.
Ακόμη, υπογράμμισε την ανάγκη για τον χωροταξικό σχεδιασμό στη δημιουργία νέων μονάδων, αλλά και την ανάπτυξη δράσεων για την προσέλκυση και του εναλλακτικού τουρισμού. Σε αυτή την κατεύθυνση θα γίνει προσπάθεια για την ανάδειξη μονοπατιών και μνημείων της περιοχής, αλλά και για την δυνατότητα πρόσβασης των επισκεπτών σε αυτά.
«Θα πρέπει να γίνονται βήματα σταθερά και με προοπτική. Στόχος θα πρέπει να είναι τα επόμενα πέντε - έξι χρόνια να βγει όλος αυτός ο πλούτος προς τα έξω για την ενίσχυση του τουρισμού», κατέληξε ο Δήμαρχος Ζαγορίου.

Ο Δήμος Μετσόβου στην Philoxenia

Ο Δήμος Μετσόβου συμμετείχε, με δικό του περίπτερο στην 27η Philoxenia που διοργανώθηκε και φέτος στη Θεσσαλονίκη. «Η συμμετοχή του Δήμου Μετσόβου στη Philoxenia εντάσσεται στα πλαίσια προσπάθειας προβολής του Δήμου, ο οποίος προσπαθεί να αποκτήσει μεγαλύτερο μερίδιο στην τουριστική αγορά σαν ένας ελκυστικός προορισμός. Η επισκεψιμότητα στο περίπτερό μας και η άντληση πληροφοριών μας δίνει τη δυνατότητα να ελπίζουμε στην αναθέρμανση του τουριστικού ενδιαφέροντος», τόνισε σε δηλώσεις του ο Δημοτικός Σύμβουλος και Πρόεδρος της Τουριστικής Επιτροπής του Δήμου Μετσόβου Στέργιος Ταλάρης, ο οποίος είχε και την ευθύνη της λειτουργίας του περιπτέρου.
Η προσέλευση του κοινού ήταν εντυπωσιακή και αυτό δημιούργησε ιδιαίτερη ευχαρίστηση στο Δήμο Μετσόβου, παρακινώντας τον για περισσότερη προσπάθεια.

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΛΑΖΟΥ από τον Ανεξάρτητο

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://www.epirusonline.gr

Αναγνώριση του τουριστικού ενδιαφέροντος του νομού Ιωαννίνων

Μία ακόμη αναγνώριση του νομού Ιωαννίνων, ως περιοχή που παρουσιάζει έντονο τουριστικό ενδιαφέρον καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, εκλαμβάνονται από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς τα αποτελέσματα του διαγωνισμού που πραγματοποιήθηκε μέσω διαδικτύου στο πλαίσιο της 27ης Έκθεσης Τουρισμού «Philoxenia» που στοχεύει στην ανάδειξη των δημοφιλέστερων προορισμών της χώρας.

Στον διαγωνισμό αυτόν ο νομός Ιωαννίνων κυριάρχησε σε αρκετούς τομείς, καθώς αφενός τα χωριά του Ζαγορίου αναδείχθηκαν καλύτερος ορεινός προορισμός της χώρας και αφετέρου τα Γιάννινα ήταν μέσα στην πρώτη πεντάδα των αγαπημένων αστικών προορισμών των Ελλήνων ταξιδιωτών.
Στον ίδιο διαγωνισμό η Βασιλίτσα εκλέχθηκε μεταξύ των πέντε καλύτερων χιονοδρομικών κέντρων της χώρας και όλα τα παραπάνω μαζί αναδεικνύουν την ευρύτερη περιοχή ως πρωταγωνίστρια στον χώρο του τουρισμού.
Ο διαγωνισμός που κάθε χρόνο πραγματοποιείται στο πλαίσιο της Philoxenia στοχεύει στην ανάδειξη των δημοφιλέστερων προορισμών που επιλέγουν Έλληνες ταξιδιώτες, ενώ οι νικήτριες πόλεις αναδεικνύονται κάθε φορά μετά από ανοικτή διαδικτυακή ψηφοφορία.
Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα της ψηφοφορίας οι πόλεις που επιλέχθηκαν ως αγαπημένος αστικός προορισμός είναι η Θεσσαλονίκη, η Αθήνα, ο Βόλος και τα Γιάννινα.
Ως καλύτερος ορεινός ή εξοχικός προορισμός επελέγησαν κατά σειρά τα Ζαγοροχώρια, το Πήλιο, η Αράχωβα, ο Όλυμπος, ο Παλιός Άγιος Αθανάσιος Πέλλας.
Ως καλύτερα χιονοδρομικά κέντρα επιλέχθηκαν το Καϊμακτσαλάν Πέλλας, τα 3-5 Πηγάδια Ημαθίας, η Βασιλίτσα, ο Παρνασός και το Σέλι.
Ακόμη, πιο αγαπημένος παραθαλάσσιος προορισμός επελέγη η Λευκάδα και ακολουθούν η Χαλκιδική, η Κρήτη, η Ρόδος και η Σαντορίνη.

Ικανοποίηση στην Περιφέρεια Ηπείρου
Ώθηση στην προσέλκυση επισκεπτών καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους αποτελεί η ανάδειξη προορισμών της Ηπείρου στις πρώτες θέσεις των επιλογών των επισκεπτών, όπως αυτές παρουσιάστηκαν κατά τη Διεθνή Τουριστική Έκθεση Philoxenia στη Θεσσαλονίκη.
Στον διαγωνισμό αυτόν ο νομός Ιωαννίνων κυριάρχησε σε αρκετούς τομείς, καθώς αφενός τα χωριά του Ζαγορίου αναδείχθηκαν καλύτερος ορεινός προορισμός της χώρας και αφετέρου τα Γιάννινα ήταν μέσα στην πρώτη πεντάδα των αγαπημένων αστικών προορισμών των Ελλήνων ταξιδιωτών.
Ακόμη, πιο αγαπημένος παραθαλάσσιος προορισμός επελέγη η Λευκάδα και ακολουθούν η Χαλκιδική, η Κρήτη, η Ρόδος και η Σαντορίνη.
Εκ μέρους της Περιφέρειας Ηπείρου, στην έκθεση παραβρέθηκε ο αρμόδιος για θέματα τουρισμού, Αντιπεριφερειάρχης κ. Στράτος Ιωάννου, ενώ την έκθεση το Σάββατο επισκέφτηκε ο Περιφερειάρχης κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης. Ο Περιφερειάρχης είχε συναντήσεις με επιχειρηματίες του κλάδου και δημάρχους.
Σε δηλώσεις του αναφέρθηκε στις νέες διακρίσεις για προορισμούς της Ηπείρου, υπογραμμίζοντας πως η Περιφερειακή αρχή αντιμετωπίζει την Ήπειρο ενιαία και έτσι παρουσιάστηκε στην έκθεση στη Θεσσαλονίκη.
«Η Περιφέρεια Ηπείρου επενδύει στον τουρισμό, έχοντας στόχο την ενδοπεριφερειακή ισόρροπη τουριστική ανάπτυξη. Στο πλαίσιο αυτό  προωθεί δράσεις και έργα που αφορούν τόσο τις βασικές υποδομές, όσο και την προστασία του περιβάλλοντος. Η Ήπειρος καλύπτει σχεδόν κάθε τουριστικό ενδιαφέρον: Διαθέτει μοναδικές παραλίες, εντυπωσιακό δομημένο και φυσικό ορεινό περιβάλλον, όμορφους οικισμούς, ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία, κυνηγότοπους, αμέτρητες δυνατότητες για ορειβασία και άθληση. Μετά την ολοκλήρωση της Εγνατίας Οδού, Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη, έχουν έλθει πλέον πολύ κοντά και ήδη ζούμε τις ευεργετικές επιπτώσεις του μεγάλου αυτού έργου. Θέλουμε όμως να   αξιοποιήσουμε στο έπακρο τις δυνατότητες που υπάρχουν  προς όφελος των τοπικών οικονομιών και των περιοχών μας», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Όπως σημείωσε ο κ. Καχριμάνης η Διεθνής Τουριστική Έκθεση δεν είχε φέτος την αίγλη των προηγούμενων ετών. Όμως για την Περιφέρεια Ηπείρου ήταν σημαντική η παρουσία σε μία έκθεση στη βόρεια Ελλάδα, που αποτελεί σημαντικό κομμάτι των επισκεπτών της περιοχής. Με την Εγνατία Οδό έχει αυξηθεί η επισκεψιμότητα από περιοχές της βόρειας Ελλάδας, γι’ αυτό και επενδύουν διαφημιστικά εκεί.

Νέα διάκριση για τα Γιάννινα

Σε δηλώσεις του ο Δήμαρχος Ιωαννίνων Φίλιππας Φίλιος αναφέρθηκε στη σημασία της νέας διάκρισης της πόλης, αλλά και στις υποχρεώσεις που αναδεικνύονται μέσα από αυτή.
«Η διάκριση της πόλης μας σαφώς είναι ένα σημαντικό γεγονός. Κάθε φορά που ακούγεται το όνομα της πόλης, σε μία εκδήλωση διεθνούς εμβέλειας, αποτελεί από μόνο του, σημαντικό γεγονός. Θεωρούμε ότι σήμερα η ανάπτυξη του τουρισμού απαιτεί συνδυασμό δράσεων. Απαιτεί ολοκληρωμένο σχέδιο το οποίο θα αφορά ολόκληρη την Ήπειρο. Με κατεύθυνση λοιπόν την παροχή υπηρεσιών υψηλού επιπέδου, την στήριξη των τοπικών προϊόντων, την άριστη φιλοξενία, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα πακέτο το οποίο θα έχει τη σφραγίδα της Ηπείρου και θα είναι μοναδικό στην Ελλάδα», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Το Δήμο Ιωαννιτών εκπροσώπησε στην έκθεση ο δημοτικός σύμβουλος και Πρόεδρος της Επιτροπής Τουρισμού Νίκος Γκόλας.
«Καταρχάς πρέπει να ευχαριστήσουμε όλους εκείνους που ψήφισαν και κατέταξαν τα Γιάννινα στη χρυσή πεντάδα των αγαπημένων αστικών προορισμών. Είναι μία ξεχωριστή στιγμή αλλά και μία μεγάλη ευθύνη. Ευθύνη για να γίνουμε ακόμη καλύτεροι, να δουλέψουμε περισσότερο και κυρίως να δουλέψουμε με πρόγραμμα και στόχους. Σε μία περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης, ο τουρισμός μπορεί να αποτελέσει μοχλό εκκίνησης της τοπικής οικονομίας . Έχουμε υποχρέωση όλοι, εμείς ως Δήμος αλλά και οι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο κλάδο, να γίνουμε καλύτεροι και να παρέχουμε υπηρεσίες υψηλής ποιότητας. Ο σκοπός πρέπει να είναι κοινός: Οι τουρίστες που έρχονται να φεύγουν ικανοποιημένοι από την περιοχή μας. Και να ξανάρχονται. Είναι σίγουρο ότι μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα και προς την κατεύθυνση αυτή χρειάζεται η συνεργασία όλων», τόνισε σε δηλώσεις του ο πρόεδρος της Επιτροπής Τουρισμού Νίκος Γκόλας.
Οι προτεραιότητες που ανακοινώθηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού- Τουρισμού, αποτελούν μια νέα πρόκληση και για την περιοχή των Ιωαννίνων, καθώς είναι έτοιμο το σχέδιο νόμου για τον τουρισμού υπαίθρου, το στρατηγικό σχέδιο για τον συνεδριακό τουρισμό και το σχέδιο για την προσέλκυση περισσότερων κρουαζιερόπλοιων στα ελληνικά λιμάνια, μεταξύ αυτών και της Ηγουμενίτσας.

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΛΑΖΟΥ από τον Ανεξάρτητο

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://www.epirusonline.gr

Για πεζοπορία στα Ζαγοροχώρια

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ (Από: H KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17.11.2011)

Η ελληνική φύση είναι τέτοιας έκτασης και ποικιλίας, που μου φαίνεται πως είναι πραγματικά κρίμα το να βρεθεί κανείς στην καρδιά της και να προτιμήσει απλώς να τη βγάλει μια μακρινή φωτογραφία. Ειδικά για ένα διήμερο ή τριήμερο ταξίδι στα Ζαγοροχώρια, ας είναι τα παϊδάκια, οι απίστευτες τοπικές πίτες και τα υπέροχα γλυκά η επιβράβευση για μια αθλητική δραστηριότητα – όχι ιδιαίτερα έντονη, αν δεν θέλετε. Ακόμη κι αν πιστεύετε πως θα καταπονηθείτε με ράφτινγκ ή καγιάκ στον Βοϊδομάτη, αν τρέμετε στην ιδέα της αναρρίχησης σε κάθετο βράχο ή αν φοβάστε μήπως πέσετε από το άλογο σε μια ιππασία στο Πάπιγκο, δεν έχετε καμία δικαιολογία για να αρνηθείτε μια πεζοπορία στα καλοσχεδιασμένα μονοπάτια της περιοχής. Οχι μόνο γιατί το περπάτημα στον καθαρό αέρα θα κάνει καλό στην υγεία σας, αλλά κυρίως γιατί το απότομο ανάγλυφο της περιοχής και η ξέφρενη φύση της αποτελούν το τέλειο οχυρό κατά των αυτοκινήτων. Για να απολαύσετε τα πιο όμορφα σημεία στα Ζαγοροχώρια, θα πρέπει να φτάσετε σε αυτά περπατώντας.

ΕΝΑ ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ

Η πεζοπορία σε αυτό το ορεινό δίκτυο των 46 χωριών και του γεμάτου δάση, χαράδρες, φαράγγια, ποτάμια και χειμάρρους περιβάλλοντός τους διευκολύνεται ακόμη περισσότερο χάρη στην ακριβή χάραξη από το πρόγραμμα των Ευρωπαϊκών (από εδώ περνάει το περίφημο Ε6) και των Εθνικών Μονοπατιών, αλλά κυρίως από το πρόγραμμα «Life-Ζαγόρι» (είναι αυτά που χαρακτηρίζονται από το γράμμα Ζ και έναν αριθμό – 31 στο σύνολό τους). Πινακίδες σάς ενημερώνουν συνεχώς για την πορεία της διαδρομής, καθώς και για τον κατά προσέγγιση χρόνο που υπολείπεται μέχρι το τέλος της. Oχι ότι θα είχατε ποτέ την αγωνία μήπως χαθείτε. Σκεφτείτε ότι σε κάποια πιο απομακρυσμένα χωριά της περιοχής, το οδικό δίκτυο έφτασε μόλις πριν από μισό αιώνα. Και μετά αναλογιστείτε πως η περιοχή άκμαζε την εποχή της τουρκοκρατίας, και μάλιστα όχι μόνο ως πατρίδα εξαιρετικών μαστόρων, αλλά κυρίως ως η γενέτειρα πολλών σπουδαίων εμπόρων. Στην ουσία, το δίκτυο των μονοπατιών όπου θα περπατήσετε είναι οι εμπορικοί δρόμοι της περιοχής πάνω από τα Ιωάννινα κατά τον 16o, τον 17o και τον 18o αιώνα, οι καθημερινές δηλαδή διαδρομές που διέσχιζαν οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ. Και, βέβαια, τα περίφημα τοξωτά γεφύρια που διέσχιζαν τα ποτάμια και τα ρέματα της περιοχής κατασκευάστηκαν εκείνα τα χρόνια. Σήμερα σώζονται περίπου εξήντα από αυτά, ενώ μαρτυρίες κάνουν λόγο για τουλάχιστον άλλα εκατό, τα οποία καταστράφηκαν με τα χρόνια από την αχρηστία ή διάφορα φυσικά φαινόμενα.

Τα γεφύρια και οι δρόμοι με τις παραχωμένες μέσα στο έδαφος πέτρες, όχι με τη μορφή σκαλιού, αλλά σαν στηρίγματα αντίστασης, τους λεγόμενους «αναβαθμούς», είναι χαρακτηριστικά δείγματα των λύσεων που έβρισκαν οι μάστορες από τα Ζαγοροχώρια για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που πρόσθετε το τοπίο στις μετακινήσεις τους. Στη «Σκάλα του Βραδέτου», μια φιδωτή διαδρομή που ενώνει τα χωριά Καπέσοβο και Βραδέτο (και που μέχρι το 1973 ήταν ο μοναδικός τρόπος σύνδεσής τους!), μπορείτε να μελετήσετε καλά τον τρόπο που κατασκευάζονταν αυτά τα μονοπάτια (πόσος καιρός και πόση προσπάθεια χρειάστηκε, άραγε, μέχρι την ολοκλήρωσή τους…) Οι πέτρες στο μονοπάτι είναι τοποθετημένες σε τρεις κάθετες διατάξεις: μία για τους άντρες, μία για τις γυναίκες και μία για τα ζώα! Κάθε λίγες πλακουτσωτές πέτρες, διαγώνια καρφωμένες στο έδαφος, μία εξέχει λίγο περισσότερο, για αντιστήριξη. Πιο συχνά για το «γυναικείο» μονοπάτι, πιο αραιά για το «ανδρικό», αφού θεωρητικά οι άντρες έκαναν μεγαλύτερα βήματα, σε ακόμη πιο ήπια μορφή και με πλατύτερη επιφάνεια για τα ζώα. Συνολικά τα «σκαλοπάτια» είναι περίπου 1.600 και οι στροφές («καγκέλια» τις λένε οι ντόπιοι) 40, και τόσο κοφτές και στενές, ώστε τα σπίτια του Βραδέτου έχουν συγκεκριμένο μέγεθος. Γιατί; Γιατί το κεντρικό δοκάρι της οροφής δεν ήταν δυνατόν να είναι μεγαλύτερο από εκείνο που μπορούσε να περάσει από ένα κοφτό καγκέλι…

ΑΣYΛΛΗΠΤΟ ΦΥΣΙΚO ΚAΛΛΟΣ

Στα μονοπάτια, στα γεφύρια και, φυσικά, στα σπίτια των χωριών απ’ όπου θα περάσετε στις διαδρομές σας, μπορείτε να παρατηρήσετε τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική για την οποία είναι τόσο διάσημη η περιοχή. Μια αρχιτεκτονική που βασίζεται, φυσικά, στην πέτρα και στο ξύλο -σε τόση αφθονία στο Ζαγόρι-, καθώς και στους τρόπους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν αυτά τα υλικά ώστε να προσφέρουν προστασία από τις έντονες βροχοπτώσεις και τον βαρύ χειμώνα. Αλλά είναι το απίστευτο φυσικό τοπίο που αγκαλιάζει την εν λόγω αρχιτεκτονική που θα σας κάνει να ξεχάσετε κάθε κούραση από την πεζοπορία και θα σας φέρνει εδώ ξανά και ξανά, για να ακολουθήσετε νέα μονοπάτια… Το φαράγγι του Βίκου, για παράδειγμα, ένα από τα βαθύτερα στον κόσμο (σε κάποιο σημείο έχει βάθος 900 μ.), ή η περίφημη Δρακολίμνη, στα 2.050 μ., στο όρος Τύμφη (ή Γκαμήλα, όπως θα το ακούσετε όταν βρεθείτε στα Ζαγοροχώρια), είναι σημεία αναφοράς για την ελληνική ορεινή ομορφιά.

Το ότι μπορεί κανείς να τα περπατήσει, να απορροφηθεί από το μεγαλείο του τοπίου τους, να χαϊδέψει την υπέροχη βλάστηση, να γεμίσει με μυρωδιές από σφένδαμο, πουρνάρι, κέδρο ή να χαζέψει την πανίδα του τόπου (άγρια άλογα, σπάνια πουλιά, δεκάδες είδη ερπετών και, βέβαια, αγριογούρουνα και αρκούδες, αν και τα τελευταία θα ήταν προτιμότερο να τα αποφύγετε…) μοιάζει με θείο δώρο. Οι δύο συγκεκριμένες διαδρομές, βέβαια, η διάσχιση του Βίκου και η ορειβασία μέχρι τη Δρακολίμνη, είναι από τις πιο απαιτητικές πεζοπορίες στο Ζαγόρι. Είναι όμως και από τις πιο ανταποδοτικές. Εναλλακτικά, μπορείτε να κάνετε πεζοπορία στο Βοϊδομάτη, μια περιήγηση στο Εθνικό Πάρκο της Πίνδου με εκκίνηση από το Καλπάκι, να ακολουθήσετε τον δασικό δρόμο από το Γυφτόκαμπο στο Μακρίνο, να περπατήσετε από το Τσεπέλοβο μέχρι το γεφύρι του Χάτσιου, από τους Νεγάδες στον Καλουτά, από τους Κήπους στο Τσεπέλοβο μέσα από το φαράγγι του Βικάκη, από τη Δόλιανη στη Λεπτοκαρυά, ή να πάτε στη λίμνη του Αώου και στην Ιερά Μονή του Βουτσά.

Οι επιλογές είναι άπειρες. Ανάλογα με τον καιρό, το ορμητήριό σας και το χρόνο που έχετε στη διάθεσή σας, μπορείτε να ορίσετε ποια θα επιλέξετε. Αν ο καιρός είναι καλός -κάποιος αρχάριος στο trekking δεν υπάρχει λόγος να ρισκάρει να ξεκινήσει όταν προβλέπονται βροχές από το μετεωρολογικό δελτίο-, ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια, μερικά άνετα ρούχα και ένας σάκος πλάτης αρκούν. Είναι έτσι χαραγμένα τα μονοπάτια των Ζαγοροχωρίων, που δεν θα χρειαστείτε πιο ειδικό εξοπλισμό. Αν, πάντως, δεν έχετε εμπιστοσύνη στο πώς θα οργανώσετε μια τέτοια μέρα (επιμένω ότι είναι εύκολο: ένας χάρτης της περιοχής και μια ενημέρωση για τον καιρό είναι αρκετά), μπορείτε πάντα να απευθυνθείτε στα ειδικά γραφεία που σχεδιάζουν τέτοιες δραστηριότητες. Το σίγουρο είναι ότι, μετά την πρώτη φορά, θα επιστρέφετε με ενθουσιασμό για την επόμενη.

ΠΗΓΗ: http://trans.kathimerini.gr

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://vikos.wordpress.com/

Ζαγοροχώρια Νοέμβριος 2011

 Μια μικρή υπενθύμιση: η Φύση είναι εκεί και μας περιμένει!

ΠΗΓΗ: laonikos-hematology.blogspot.com

Ιστορικός τόπος κηρύχθηκε το Δίλοφο Ζαγορίου

Το χωριό Δίλοφο Ζαγορίου αποτελεί έναν από τους πιο γραφικούς και καλύτερα διατηρημένους οικισμούς στα Ζαγοροχώρια, άριστο δείγμα της αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 850 μέτρων στις πλαγιές της Τύμφης και χαρακτηρίστηκε ιστορικός τόπος, έπειτα από σχετική γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων.

Σύμφωνα με την κατά πλειοψηφία απόφαση του Συμβουλίου, ο οικισμός Δίλοφο Ζαγορίου κηρύσσεται ιστορικός τόπος «λόγω της αρχιτεκτονικής, πολεοδομικής και λαογραφικής σημασίας του».

Το Δίλοφο είναι ορεινό χωριό στο κεντρικό Ζαγόρι του νομού Ιωαννίνων (απέχει 32 χιλιόμετρα από τα Ιωάννινα) και ανήκει διοικητικά στον δήμο Ζαγορίου.

Υπάρχουν στοιχεία που μαρτυρούν κατοικημένες περιοχές στην γύρω του Διλόφου περιοχή αν και δεν είναι γνωστό πότε και από ποιους κατοικήθηκε πρώτη φορά το χωριό. Μετά την εισβολή των Σλάβων στην Ήπειρο (540 μ.Χ.) οι κάτοικοι του χωριού Πιτούρνι, κατοίκησαν στην περιφέρεια του Διλόφου. Από αυτούς πήρε και την πρώτη του ονομασία το χωριό, Σοποτσέλι, που σημαίνει «ο τόπος που έχει νερό». Το 1920 μετονομάστηκε σε Δίλοφο, καθώς είναι χτισμένο πάνω σε δύο  λόφους.

Η αρχιτεκτονική διαμόρφωση του χωριού άρχισε στα τέλη του 14ου- αρχές του 15ου αιώνα, ενώ τη μεγαλύτερη ανάπτυξή του γνώρισε ο οικισμός τον 19ο αιώνα. Το χωριό αναπτύσσεται γύρω από την κεντρική πλατεία (Μεσοχώρι), από όπου
ξεκινούν ακτινωτά οι βασικοί πεζόδρομοι (καλντερίμια), που οδηγούν στις συνοικίες του χωριού.

Το Δίλοφο είναι από τα καλύτερα διατηρημένα χωριά του Ζαγορίου, χαρακτηριστικό δείγμα ζαγορίτικης αρχιτεκτονικής, με όλα τα κτίσματά του να είναι φτιαγμένα από τον τοπικό σχιστόλιθο.

Το 1969 το χωριό κηρύχθηκε τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και με προεδρικό διάταγμα του 1979 χαρακτηρίστηκε παραδοσιακός οικισμός. Στο Δίλοφο υπάρχουν 68 παραδοσιακά κτίσματα, από τα οποία επτά είναι ερειπωμένα, οκτώ
επανακατασκευασμένα και τα υπόλοιπα σωσμένα σε μέτρια έως καλή κατάσταση.

Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το ψηλότερο κτίριο του Ζαγορίου, ύψους 13,5 μέτρων, η οικία Μακρόπουλου ή Λουμίδη. Σύμφωνα με την παράδοση, το αρχοντικό έχτισε ο γιος ενός πλούσιου Ζαγορίτη για να μπορεί να αγναντεύει η γυναίκα του,
το χωριό της, το γειτονικό Κουκούλι.

Στα εντυπωσιακά αρχοντικά του 19ου αιώνα στο Δίλοφο συγκαταλέγονται, εξάλλου, η οικία Παλαιού, στον οντά της οποίας σώζεται κοσμική ζωγραφική, η Αναγνωστοπούλειος Σχολή στο Μεσοχώρι και η οικία Γεώργιου Βακόλα με το εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο ταβάνι και τον ζωγραφισμένο με ανθρώπινες μορφές οντά.

Στα αξιοθέατά του περιλαμβάνονται, επίσης, πέτρινες βρύσες, λιθόστρωτα καλντερίμια και εντυπωσιακοί ναοί και εκκλησάκια, όπως ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου που χρονολογείται το 1850.

ΠΗΓΗ: http://www.epirusonline.gr

Οι καταρράκτες του Ηλιοχωρίου

Στην περιοχή "Μπάλτα Ντι Στρίγκα" στο Ηλιοχώρι Ζαγορίου, σε απόσταση 20 περίπου λεπτών πεζοπορίας από το χωριό, βρίσκεται ένα σύμπλεγμα τριών καταρρακτών, που αποτελούν ένα από τα ωραιότερα αξιοθέατα στα Ζαγοροχώρια. Ο μεγαλύτερος από αυτούς έχει ύψος 25 μ. και στο σημείο που πέφτει σχηματίζεται φυσική πισίνα, στην οποία τους καλοκαιρινούς μήνες κάποιοι από τους επισκέπτες της περιοχής απολαμβάνουν τις βουτιές τους στα κρύα νερά της!

ΠΗΓΗ: http://photoioannina.blogspot.com

Μόνιμη έκθεση φωτογραφίας στο Βραδέτο

   Ο φίλος μας Στέφανος Χρηστογούλας, ο οποίος είναι γνωστός σε όλους μας για την υπερβολική αγάπη που τρέφει για το Βραδέτο και το Ζαγόρι γενικότερα, αποφάσισε να δημιουργήσει μία δική του έκθεση φωτογραφίας στο Βραδέτο, μέσα από την οποία θέλει να προβάλει τις ομορφιές τις περιοχής. Ζήτησε λοιπόν από τον Δήμο Ζαγορίου το κτήριο του παλιού Δημοτικού Σχολείου στο Βραδέτο, το οποίο ήταν εγκαταλειμμένο και με δικές του δαπάνες αλλά και αρκετή προσωπική εργασία το μετατρέπει σιγά-σιγά σε μόνιμο εκθεσιακό χώρο. Έτσι λοιπόν πέρα από το ιστολόγιο που διατηρεί για να παρουσιάζει θέματα από το Ζαγόρι, σε λίγο καιρό θα μας παρουσιάσει και τις φωτογραφίες του. Ας δούμε όμως που έχουν φτάσει οι εργασίες μέσα από μία ανάρτηση που έκανε ο ίδιος στην ιστοσελίδα του  (http://vradeto1340.blogspot.com/ ) και να ευχηθούμε στο φίλο μας τον Στέφανο καλά τελειώματα και καλή επιτυχία στο εγχείρημά του.

Πλησιάζει το τέλος των εργασιών!

Η Κυριακή αποδείχτηκε κουραστική αλλά πρέπει να τελειώνω γρήγορα για να ξεκινήσω γρήγορα. . .

. . . μπήκαν τα μπουριά, η πόρτα βγήκε για ευκολία, δουλειά με τα μούτρα . . .

. . . και το αποτέλεσμα είναι εμφανές. Μερικοί θέλουν να τους φτιάξω τις εξώπορτες . . .

. . . μπήκαν και μερικά νέα φωτιστικά όπως στην εξώπορτα . . .

. . . παράλληλα τοποθετήθηκαν μερικά κάδρα. . .

. . . ο φωτισμός μέσα είναι πλέον επαρκής . . .

. . . και δεν θέλω πολύ ακόμα, κοντεύω να τελειώσω . . .

. . . οπότε ας πάω να ξεκουραστώ για σήμερα. Την Τετάρτη πάλι το πρωί ίσως με τα τελευταία βήματα. Αμήν!

Δύο έργα, σε Γιάννινα και Ζαγόρι εντάχθηκαν στο ΕΣΠΑ

Την ένταξη δύο ακόμη έργων στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Θεσσαλία – Στερεά Ελλάδα – Ήπειρος» του Ε.Σ.Π.Α. υπέγραψε ο Περιφερειάρχης Ηπείρου κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης.

Το πρώτο αφορά την «ανάπλαση του Πάρκου Παλαιού Δημαρχείου και Ανακατασκευή Παιδικής χαράς» με Φορέα υλοποίησης τον Δήμο Ιωαννιτών και το δεύτερο την «αντικατάσταση του εσωτερικού δικτύου ύδρευσης Ιτέας» Ζαγορίου με φορέα υλοποίησης την Περιφέρεια Ηπείρου.

Αναλυτικά:
Ανάπλαση πάρκου Παλαιού Δημαρχείου και Ανακατασκευή Παιδικής χαράς

Το έργο ανάπλασης πάρκου Παλαιού Δημαρχείου και Ανακατασκευή Παιδικής χαράς, είναι προϋπολογισμού 814.871, 81 ευρώ. Το έργο αφορά την διαμόρφωση - ανάπλαση του πάρκου του παλαιού Δημαρχείου (Δημοτικού Ωδείου) που περιβάλλεται από τις οδούς Μπιζανίου, Θαρύπα και εισαγγελέως Σπύρου και την αναβάθμιση της λειτουργούσας παιδικής χαράς,  σε συνολική έκταση 3.450 μ2. Το έργο στοχεύει στην ενοποίηση της κεντρικής πλατείας με τον προς διαμόρφωση χώρο, την αποκατάσταση της κίνησης των πεζών από την Καλούτσιανη προς τη λεωφόρο Δωδώνης, την αποκατάσταση και χρήση του χώρου του πάρκου από τους πολίτες και την ριζική αναμόρφωση και λειτουργία της παιδικής χαράς. Η χρονική διάρκεια υλοποίησης του έργου είναι 27 μήνες.

Αντικατάσταση εσωτερικού δικτύου ύδρευσης Ιτέας

Το έργο «Αντικατάσταση εσωτερικού δικτύου ύδρευσης οικισμού Ιτέας» του Δήμου Ζαγορίου  έχει προϋπολογισμό 235.000 ευρώ.  Η  προτεινόμενη πράξη περιλαμβάνει την αντικατάσταση του παλαιού υφιστάμενου εσωτερικού δικτύου ύδρευσης του οικισμού Ιτέας του Δήμου Ζαγορίου (πρώην Ανατολικού Ζαγορίου), συνολικού μήκους 3,81χλμ.  Η χρονική διάρκεια υλοποίησης του έργου είναι 29 μήνες.
 

ΠΗΓΗ: http://www.ipiros.gr

Τρίστενο Ζαγορίου!

Έγραψα παλαιότερα για τον μεγάλο πλάτανο του Ηλιοχωρίου και με πληροφόρησαν ότι στο Τρίστενο τα πλατάνια ήταν μεγαλύτερα. Να που με την ευκαιρία μου επισκέφτηκα το Τρίστενο και σας αποδεικνύω ότι έχουν λάθος.

Ο Ηλιοχωρίτικος πλάτανος κρατά επάξια τα σκήπτρα του μεγαλύτερου πλάτανου στο Ζαγόρι μας. Στην πλατεία όμως του Τρίστενου, τα πλατάνια είναι πιο ευθυτενή και δημιουργούν μια φυσική ομπρέλα που κάτω τους "αρπάζεις" μια πούντα.

Το καλό επίσης με τα πολλά νερά που έχουν εκεί στα ανατολικά είναι ότι κινούν και τους μύλους τους έστω και κάθε Τρίτη. 

 συν ότι χαζεύουν και τους μικρούς τους καταρράκτες μέσα στους μαχαλάδες τους. 

Να έχεις ένα έξω από το παράθυρο και να σε νανουρίζει σαν κοιμάσαι!

ΠΗΓΗ:  http://vradeto1340.blogspot.com/

Η Γυναίκα της Πίνδου*

Μπήκε στην ιστορία, απ' τη στιγμή που ξεκίνησε στον αγώνα. Στέκει δίπλα στις γυναίκες του Σουλίου, της Νάουσας κ.α.
Σαν τέτοια πρέπει να διδάσκει, να παραδειγματίζει, να γίνει φωτεινή λαμπάδα στους μεταγενεστέρους.
Γι’ αυτό και ο εορτασμός της έπρεπε να γίνει. Ήταν επιβεβλημένος.
Απ’ όσα διαβάσαμε όμως, τον τόπον του εορτασμού τον διεκδικούν πολλές περιοχές: (Γυφτόκαμπος, Λεκάνη Αώου, Δυτικός Γράμμος...).
Είπαμε ότι η γυναίκα της Πίνδου αποτελεί πλέον ιστορίαν.
Ιστορία που να θεμελιώνεται στην αλήθεια κι όχι στις παρερμηνείες.
Μόνον στην αλήθεια, που την ομολογούν αδιάψευστα, τα ίδια τα γεγονότα.

Στις 28 Οκτωβρίου του 1940, τρεις Ιταλικές φάλαγγες εισέβαλαν στην περιφέρεια Κονίτσης. Από το Μπουραζάνι η μια, από το Βόρειο Γράμμο (Πληκάτι) η άλλη, από το Δυτικό Γράμμο (Αμάραντο — Πύργο) η τρίτη.
Η κάθε μια είχε και τον αντικειμενικό σκοπό.
Η πρώτη την Κόνιτσα, η δεύτερη τη Δυτική Μακεδονία. Κατέλαβε τη δεύτερη μέρα του πολέμου τη Φούρκα και αναχαιτίσθηκε προς το Επταχώρι.
Η τρίτη φάλαγγα είχε αντικειμενικό σκοπό το Μέτσοβο απ' τη Λάκκα Αώου.
Σκαρφάλωσε στις παρυφές του Σμόλικα (Κλέφτης — Νταλιόπολι) παρέκαμψε το Ελεύθερο και μπήκε στο Παληοσέλλι.
Συνέχισε προς Πάδες, Άρματα, Δίστρατο, και στις 2 Νοεμβρίου έφθασε στη Βωβούσα.
Το δικό μας Τάγμα Κονίτσης με διοικητή τον ταγματάρχη Γίγα, για να μη αιχμαλωτιστεί συνεπτύχθηκε γρήγορα προς τη Λεκάνη Αώου.
Πήρε αμυντική θέση στις παρυφές της Τύμφης (Βρυσοχώρι) αριστερά του Αώου ποταμού.
Συγχρόνως δε η VIII Μεραρχία για να προφύλαξη τα νώτα των μαχόμενων στο Καλπάκι δημιούργησε τη νέα αμυντική γραμμή (τομεύς Αώου) με Διοικητή τον αείμνηστον αντ/ρχην Φριζήν.
Η νέα αυτή αμυντική γραμμή μια μόνο επικοινωνία είχε με τα Γιάννενα. Από το Ζαγόρι. Τέρμα αυτοκινήτου απ' τα Γιάννενα το Κουκούλι.
Απ' εκεί, Σκαμνέλι, Γυφτόκαμπος, Ηλιοχώρι, Βρυσοχώρι. Ο δρόμος ημιονικός. Απόστασης Γιάννενα — Βρυσοχώρι 80 περίπου χιλιόμετρα.
Τα λίγα πυρομαχικά που είχε το Τάγμα Κόνιτσας κόντευαν να τελειώσουν, γιατί μόλις πήρε αμυντική θέση απ' τα υψώματα του Βρυσοχωρίου εκτύπα συνέχεια τους απέναντι του Αώου (δεξιά όχθη), προχωρούντας Ιταλούς, οι όποιοι παρά τις μεγάλες απώλειες έφθασαν στη Βωβούσα. Η κατάσταση ήταν κρίσιμη.
Ο στρατός μας είχε μεγάλη και επείγουσα ανάγκη από πυρομαχικά, από τρόφιμα.
Η απόσταση μεγάλη. Ζώα δεν υπήρχαν γιατί τα είχε επιτάξει ο στρατός.
Κι όμως, ήταν ανάγκη τα πολεμοφόδια να φθάσουν.
Να συγκρατήσει ο στρατός μας την αμυντική γραμμή του Αώου.
Να εμποδίσει τους Ιταλούς να καταλάβουν το Μέτσοβο.
Στην αγωνία, τη λαχτάρα αυτή, ξεπήδησε η γυναίκα της Πίνδου.

 Γυναίκες απ' τα χωριά, που ήταν στο δρόμο, προς το Γυφτόκαμπο, και τα κοντινά προς το τέρμα αυτοκινήτων (Κουκούλι).
Με τα λίγα ζώα που είχαν απομείνει απ' την επίταξη του στρατού τα γαϊδουράκια, ζαλωμένες παρελάμβαναν τα εφόδια απ' το τέρμα αυτοκινήτου, τα προωθούσαν προς το Γυφτόκαμπο, Ηλιοχώρι και απ' εκεί τα παρελάμβαναν άλλες και τα προωθούσαν ως τα τελευταία προκεχωρημένα φυλάκια (Καλογερικό, Μοναστήρι, Κουκουρούτζου κ.λ.π.).
Όπως τα μυρμήγκια, όταν προμηνύουν θύελλα τρέχουν να φθάσουν γρήγορα στη φωλιά τους έτσι και οι γυναίκες αυτές της Πίνδου, φορτωμένες, λαχανιασμένες, άυπνες, νοιώθοντας τον κίνδυνο της σκλαβιάς, έτρεχαν να προφθάσουν τον εφοδιασμό του στρατού μας που τόσο την ανάγκη του είχε.
Με την αντοχήν των, την θέλησιν των, την αυτοθυσίαν των το πέτυχαν.

 Ο στρατός μας κράτησε τις θέσεις του.
Δεν άφησε τους Ιταλούς να φθάσουν να καταλάβουν το Μέτσοβο.
Καταφθάνει τώρα η Ταξιαρχία Ιππικού, με διοικητή τον Βουρμπιανίτη συνταγματάρχη Σωκράτη Δημάρατο και ακολουθούν η Μεραρχία Ιππικού Σερρών και η 1η Μεραρχία Πεζικού, υπό τους στρατηγούς Στανωτάν και Βραχνόν.
Μπαίνει στη Σαμαρίνα ο Δημάρατος. Βαδίζει προς το Δίστρατο. Στο δρόμο συναντά τους Ιταλούς, τους κτυπά αλύπητα, τους λυγίζει, τους λαχταρά, τους αποκόβει.
Απ' την άλλη πλευρά κινείται ο Στανωτάς και ο Φριζής.
Έτοιμοι όλοι για τη μεγάλη αντεπίθεση, για το διώξιμο του εχθρού.
Και τότε το μεγάλο θαύμα.
Η υπέρμαχος Στρατηγός, η Παναγία θρονιάζει στην κορυφή του Σμόλικα.
Σαν αστραπή μεταδόθηκε η είδηση.
Ηλέκτρισε, ενθουσίασε, δυνάμωσε την πίστη για τη νίκη.
Πολλές απ' τις γυναίκες που και στην ποδιά κουβαλούσαν πυρομαχικά, έλεγαν ότι είδαν με τα μάτια τους την Παναγιά στα μαύρα ντυμένη ν' ανεβαίνει το Σμόλικα. Σταυροκοπιόνταν κι έλεγαν:
«Παναγιά μας, βοήθησε μας να διώξωμε τον εχθρό. Τύφλωσε τον. Ενίσχυσε τα παιδιά μας».
Η ευχή των εισακούσθηκε.
Ο Δημάρατος απ' τη Δυτική πλευρά του Σμόλικα αρχίζει το κυνηγητό.
Οι Ιταλοί φεύγουν πανικόβλητοι προς την Κόνιτσα.
Απ' την πλευρά της Τύμφης ο Στανωτάς και ο Φριζής τους κτυπούν αλύπητα.
Η Λεκάνη του Αώου βουίζει κυριολεκτικά.
Έχει γίνει πραγματική κόλαση από τους κανονιοβολισμούς και τους πυροβολισμούς. Ό δρόμος γέμισε από νεκρούς, τραυματίες και αποσκευές των Ιταλών.
Οι ιππείς μας τους κυνηγούν.
Πολλοί Ιταλοί κρύβονται στις αχυροκαλύβες των χωριών. Τέλος στο Ελεύθερον η πανωλεθρία των, αιχμαλωτίζονται 600 περίπου.
Η μάχη της λεκάνης του Αώου, δεν είναι απ’ τις κοινές μάχες.
Είναι μεγάλης σημασίας μάχη. Ήλλαξε την φάσιν του πολέμου.
Έσωσε την Ελλάδα. Έσωσε την ανθρωπότητα.
Άρρηκτα συνδεμένοι με τη μεγάλη, αυτή μάχη, τη μεγάλη αύτη νίκη είναι ο Δημάρατος, η Μεραρχία Σερρών, η 1η Μεραρχία και η Γυναίκα της Πίνδου.
Αυτών η μορφή πρέπει να δεσπόζει και να προβάλλεται.
Τους αξίζει.
Η λεκάνη του Αώου είναι τα Δερβενάκια της Ηπείρου.
Είναι ο τάφος του φασισμού.
Αυτά είναι τα γεγονότα, που ομολογούν την αλήθεια για τη γυναίκα της Πίνδου».

* Το παρόν κείμενο είναι του Ηλία Παπαζήση και προδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα  «Ηπειρωτικόν Μέλλον» στις 26/7/1978.
Ο Ηλίας Παπαζήσης που η καταγωγή του ήταν από το χωριό Παλιοσέλι Κονίτσης, διατέλεσε εκπαιδευτικός και εργάστηκε σε πολλά χωριά της περιοχής μας, ανάμεσα τους και στο Ηλιοχώρι.
Από το χωριό μας ήταν και η γυναίκα του, Χρυσούλα Νασιώκα, κόρη του γιατρού Αθανασίου Νασιώκα.

Η συζήτηση αφορούσε τα πολεμικά γεγονότα που συνέβησαν στη περιοχή μας το φθινόπωρο του 1940 και τη προσφορά των γυναικών της Πίνδου.
Τότε κρίθηκε αναγκαία και η δημιουργία ενός μνημείου αφιερωμένο στη μνήμη της ανώνυμης Ηπειρώτισσας που συνέβαλε τα μέγιστα ώστε αποκρουστεί η εισβολή των φασιστικών δυνάμεων του άξονα.
Οι χώροι που προτάθηκαν για να στηθεί το υπό ανέγερση μνημείο ήταν πολλοί, ανάμεσα τους και η περιοχή του χωριού μας (Γυφτόκαμπος κ.α.).
Τελικά όπως είναι γνωστό κατασκευάστηκε στην είσοδο του κάμπου των Ασπραγγέλων, έναν χώρο αρκετά μακριά από τη περιοχή που συνέβησαν τα γεγονότα και που έδρασαν οι γυναίκες της Πίνδου.

ΠΗΓΗ:   http://www.iliochori.net